Morotai

Morotai
Kontynent	Azja
Państwo	Indonezja
Akwen	Ocean Spokojny
Archipelag	Moluki
Powierzchnia	2266,4 km²
Długość linii brzegowej	223,7 km
Najwyższy punkt	1250 m n.p.m.
Populacja ; • liczba ludności	; 40 tys.
	Położenie na mapie Indonezji Morotai
	2°19′09″N 128°28′00″E/2,319167 128,466667
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ten artykuł od 2021-12 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Morotai – wyspa w Indonezji na Oceanie Spokojnym, najdalej na północ wysunięta wyspa archipelagu Moluki; powierzchnia 2266,4 km²; długość linii brzegowej 223,7 km; ok. 40 tys. mieszkańców. Administracyjnie należy do prowincji Moluki Północne.

Społeczność Morotai posługuje się kilkoma językami, m.in. językiem galela spoza rodziny austronezyjskiej, który jest głównym językiem mieszkańców wyspy. Słabnie znaczenie języka tobelo. Poza galela i tobelo w użyciu są języki gorap i bugijski oraz ternate i sangir (na okolicznych wysepkach). Funkcję lingua franca pełni lokalny malajski.

Geografia

Oddzielona cieśniną Morotai od Halmahery; powierzchnia górzysta, najwyższe wzniesienie 1250 m n.p.m.; porośnięta lasem równikowym. Uprawa ryżu, bananów, palmy kokosowej, sagowca; rybołówstwo; eksploatacja lasów. Główne miasto Pitu; w nim baza lotnicza. W miejscowości Bidoho leprozorium.

Jest miejscem typowym bystrolota ciemnego.

Historia

Osobny artykuł: Bitwa o Morotai.

W czasie II wojny światowej japońska baza lotnicza. Została zajęta przez wojska amerykańskie we wrześniu 1944 i używana jako punkt etapowy do alianckiej inwazji na Filipiny na początku 1945 i na Borneo w maju i czerwcu tego roku. Miała być bazą planowanej na październik inwazji na Jawę, ale ta została odwołana z powodu japońskiej kapitulacji.

Przypisy

↑ Marwia Hi Ibrahim: Enklave bahasa Galela di Kabupaten Pulau Morotai. 2010. [dostęp 2021-10-21]. (indonez.).
↑ Kadiknas Morotai: Bahasa Galela Masuk Kurikulum Pendidikan 2021. poskomalut.com, 2021-03-04. [dostęp 2021-10-21]. (indonez.).
↑ Fizri Nurdin: Dikbud Morotai Terapkan Kurikulum Bahasa Galela di Sekolah. kabarmalut.co.id, 2021-03-04. [dostęp 2021-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-21)]. (indonez.).
↑ Marwia Hi. Ibrahim. Fonologi Isolek Non-Austronesia di Pulau Morotai. „Gramatika: Jurnal Ilmiah Kebahasaan dan Kesastraan”. 5 (1), s. 75–89, 2017. DOI: 10.31813/gramatika/5.1.2017.96.75--89. ISSN 2599-3283. (indonez.).
↑ 23. Common Swift Fruit Bat, s. 74-75, w: N.N. Giannini N.N. i inni, Family Pteropodidae (Old World Fruit Bats), [w:] D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy), Handbook of the Mammals of the World, t. 9. Bats, Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 16-, ISBN 978-84-16728-19-0 (ang.).

Linki zewnętrzne

Zdjęcie satelitarne z Google Maps

[1] Marwia Hi Ibrahim: Enklave bahasa Galela di Kabupaten Pulau Morotai. 2010. [dostęp 2021-10-21]. (indonez.).

[2] Kadiknas Morotai: Bahasa Galela Masuk Kurikulum Pendidikan 2021. poskomalut.com, 2021-03-04. [dostęp 2021-10-21]. (indonez.).

[3] Fizri Nurdin: Dikbud Morotai Terapkan Kurikulum Bahasa Galela di Sekolah. kabarmalut.co.id, 2021-03-04. [dostęp 2021-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-21)]. (indonez.).

[4] Marwia Hi. Ibrahim. Fonologi Isolek Non-Austronesia di Pulau Morotai. „Gramatika: Jurnal Ilmiah Kebahasaan dan Kesastraan”. 5 (1), s. 75–89, 2017. DOI: 10.31813/gramatika/5.1.2017.96.75--89. ISSN 2599-3283. (indonez.).

[HMW9.1.23-5] 23. Common Swift Fruit Bat, s. 74-75, w: N.N. Giannini N.N. i inni, Family Pteropodidae (Old World Fruit Bats), [w:] D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy), Handbook of the Mammals of the World, t. 9. Bats, Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 16-, ISBN 978-84-16728-19-0 (ang.).