Mortadelo i Filemon – jeden z najbardziej popularnych komiksów w Hiszpanii, którego autorem jest Francisco Ibáñez. Po raz pierwszy został opublikowany 20.01.1958 r. przez wydawnictwo Bruguera. Opowiada o przygodach dwójki zwariowanych agentów.
Jest szalonym detektywem. Wysoki, łysy, w okularach i zawsze ubrany w czarny surdut. Uwielbia się przebierać w różne kostiumy - począwszy od kostiumów przypominających zwierzęta, a kończąc na przebraniach przypominających przedmioty natury martwej.
Przyjaciel, a zarazem nieodłączny towarzysz Mortadelo. Jest wykształconym człowiekiem, ekspertem w różnych dziedzinach, takich jak biologia czy geologia. Filemon ma tylko dwa włosy na głowie, nosi białą koszulę i czerwone spodnie. Jednakże w pierwszych latach istnienia komiksu posiadał strój podobny do Sherlocka Holmesa.
Jest szefem Mortadelo i Filemona. Jest łysy, ma wąsy i zawsze nosi niebieski garnitur. Swoich agentów traktuje w sposób despotyczny, jednakże to on ponosi kary za klęski Mortadelo i Filemona.
Jest typem szalonego profesora. Tworzy niesamowite wynalazki, które rzadko funkcjonują tak jak powinny. Ma długą, czarną brodę, za którą Ofelia i Vicente ciągną go, gdy wynalazki nie są sprawne tak, jak powinny.
Sekretarka, kobieta o krągłych kształtach. Nieszczęśliwie zakochana w Mortadelo. Mortadelo i Filemon traktują ją w sposób lekceważący. Nie utrzymuje dobrych relacji z Super i Bacterio.
Sekretarka, w przeciwieństwie do Ofelii jest piękna kobietą. Mortadelo i Filemon są w niej zakochani, co jest powodem jej sporów z Ofelią. Jej postać do komiksu została wprowadzono dopiero w 1987 roku.
Komiks posiadał biało - czarne strony i był bardzo krótki. Bohaterowie wyglądali inaczej niż obecnie. Filemon miał orli nos, nosił marynarkę i kapelusz oraz palił fajkę. Natomiast Mortadelo nosił ciemne okulary oraz posiadał czarny parasol i kapelusz, w którym trzymał swoje przebrania. Byli oni jedynymi bohaterami, Filemon był szefem w biurze informacyjnym, a Mortadelo był jego jedynym pracownikiem.
Przygody Mortadelo i Filemona stały się dłuższe, komiks miał 44 strony. Postacie stały się dojrzalsze i można było określić ich osobowość. Pojawiają się nowe postacie. Ibañez do swojego komiksu wprowadza więcej środków humorystycznych (dowcipy itp.). Pierwsza dłuższa historia nazywała się „El sufato atómico”.
Pojawia się ważna zmiana, gdyż każda strona posiada tylko 4 różne rysunki na jednej stronie, a nie 5 jak dotychczas to miało miejsce. Pojawia się, również nowa postać Irma. W latach 1986–1987 Ibañez stracił prawa do publikowania komiksu w wydawnictwie Bruguera.
Francisco Ibañez odzyskuje prawa do publikacji. Postać Irmy znika z komiksu. Od 1996 roku wszystkie wydarzenia z udziałem Mortadelo i Filemona są prawdziwe i dotyczą tego, co dzieje się w społeczeństwie. Rysunki natomiast zawarte w komiksie są rysowane bardzo szczegółowo.
W 1994 roku na antenie BRB Internacional i Antena 3 ukazał się serial animowany, pokazany w dwóch seriach po 13 odcinków, trwających 20 minut.
Jedna z adaptacji filmowych pojawiła się w Polsce pt. Liga najgłupszych dżentelmenów (hiszp. La gran aventura de Mortadelo y Filemón) w reżyserii Ilony Kuśmierskiej.
W 2008 roku w Teatrze Campoamor (Oviedo) oraz w Teatrze Tívoli (Barcelona) został zaprezentowany musical Mortadelo i Filemon.