 nr rej. 33218 | |
.JPG) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość |
Wiedeń |
| Adres |
Musikvereinsplatz 1 |
| Styl architektoniczny |
neoklasycyzm |
| Architekt |
Theophil von Hansen |
| Ukończenie budowy |
1870 |
Położenie na mapie Austrii  | |
 48°12′01,76″N 16°22′21,86″E/48,200489 16,372739 | |
| Strona internetowa | |
Wiener Musikverein („Wiedeńskie Towarzystwo Muzyczne”) – sala koncertowa w Pierwszej Dzielnicy w Wiedniu. Siedziba najważniejszej orkiestry austriackiej – Filharmoników Wiedeńskich.
W 1812 roku Joseph Sonnleithner założył w Wiedniu Towarzystwo Miłośników Muzyki (niem. Gesellschaft der Musikfreunde; tablica upamiętniająca Josepha Sonnleithnera znajduje się w foyer w budynku Musikverein). Towarzystwo organizowało koncerty w teatrach i pałacach. W 1831 roku jego siedzibą została nowo wybudowana sala koncertowa przy ulicy Tuchlauben 12, mogąca pomieścić na widowni 700 osób, która jednak po pewnym czasie stała się za mała. W 1863 roku Franciszek Józef I wyznaczył obecny teren pod budowę nowej siedziby towarzystwa.
Budynek Musikverein znajduje się przy Musikvereinsplatz 1. Został zaprojektowany przez Theophila von Hansena w stylu neoklasycystycznym. Oficjalne otwarcie nastąpiło 6 stycznia 1870. Budynek jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem 33218.
Grosser Musikvereinssaal (Wielka Sala), inaczej zwana salą złotą, jest zbudowana na planie prostokąta (shoebox) o wymiarach 48,9 m długości, 19,1 m szerokości oraz 17,75 m wysokości, ma kubaturę 15 000m³. Mieści 1700 miejsc siedzących i 200 stojących na widowni głównej i dwóch balkonach. Ściany sali w większości wykończono tynkiem. Balkony są podtrzymywane przez kariatydy. Na suficie znajdują się freski przedstawiające Apolla i dziewięć muz. Scena ma powierzchnię 163 m². Za sceną, na poziomie balkonów ulokowano organy. W roku 1895 zamontowano elektryczne oświetlenie. W 1911 przebudowano balkony i zmieniono układ siedzeń w celu ułatwienia ewakuacji w razie zagrożenia. Dodano prawie 150 miejsc siedzących i zwiększono powierzchnię dla orkiestry o około 45%.
Proporcje sali i liczne nieregularności powierzchni ścian (dwadzieścioro drzwi, ponad czterdzieści okien, nisze, zdobienia i rzeźbienia) zapewniają dobre parametry akustyczne: czas pogłosu, siłę dźwięku, jego przejrzystość i przestrzenność oraz równomierne rozpraszanie na całą widownię. Uważana jest za jedną z najlepszych sal koncertowych na świecie pod względem akustyki.
Odbywają się tutaj Koncerty Noworoczne Filharmoników Wiedeńskich.
Pierwsze organy, uruchomione w 1872 roku, zostały zaprojektowane przez Friedricha Ladegasta i miały 52 głosy. Premierowy koncert wykonał na nich 15 listopada 1872 roku Anton Bruckner. W 1907 roku zainstalowano nowe organy mające 71 głosów i wykonane przez firmę Gebrüder Rieger. W trakcie remontu w 1948 roku rozszerzono je do 80 głosów. Trzeci instrument był w użytku od roku 1968. Został wykonany przez E. F. Walcker & Cie. i Wernera Walcker-Mayera. Dysponował 100 głosami. 26 marca 2011 roku oddano do użytku czwarty instrument, dysponujący 86 głosami, wykonany przez firmę Rieger-Orgelbau.
Sala Brahmsa, przeznaczona do bardziej kameralnych występów, ma 32,5 m długości, 10,3 m szerokości oraz 11 m wysokości. Na widowni znajduje się 590 miejsc siedzących. W 2004 roku w podziemiach powstały cztery wielofunkcyjne sale. Gläserner Saal / Magna Auditorium (Sala szklana) o wymiarach 22×12,5 m, wysokości 8 m, przewidziana na 350 miejsc siedzących i 50 stojących. Metallener Saal (Sala metalowa) o wymiarach 10,5×10,8 m, wysokości 3,2 m, posiadająca 126 miejsc siedzących. Steinerner Saal / Horst Haschek Auditorium (Sala kamienna) o wymiarach 13×8,6 m, wysokości 3,3 m, z 70 miejscami siedzącymi. Hölzerner Saal (Sala drewniana) o wymiarach 11,5×7,5 m, wysokości 3,2 m, z 50 miejscami siedzącymi.
