Zdjęcie: Adam Block/Mount Lemmon SkyCenter/University of Arizona | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
17 marca 1787 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | |
| Typ |
spiralna z poprzeczką (SBab) |
| Rektascensja |
12h 10m 32,3s |
| Deklinacja |
+39° 24′ 24″ |
| Odległość | |
| Przesunięcie ku czerwieni |
0,003262 |
| Jasność obserwowana |
10,3m |
| Rozmiary kątowe |
6,3' × 4,5' |
| Alternatywne oznaczenia | |
| UGC 7166, MCG 7-25-44, ZWG 215.45, KUG 1208+396A, KCPG 324B, PGC 38739 | |
NGC 4151 (również PGC 38739, UGC 7166, potocznie zwana Okiem Saurona) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBab), znajdująca się w gwiazdozbiorze Psów Gończych w odległości około 62 milionów lat świetlnych. Została odkryta 17 marca 1787 roku przez Williama Herschela. NGC 4151 należy do klasy galaktyk aktywnych (jest galaktyką Seyferta).

Zawarta w katalogu Dreyera, uwzględniona w próbce galaktyk badanych przez Edwina Hubble’a w pracy z 1926 roku, w której zaobserwował on jako pierwszy ekspansję Wszechświata i wyznaczył tempo tej ekspansji. W 1943 roku znalazła się w próbce kilku galaktyk o wyjątkowo jasnych jądrach i silnych liniach emisyjnych, zebranych i analizowanych przez Carla Seyferta. Jej emisja radiowa została zaobserwowana po raz pierwszy w roku 1964 przez Heeschena i Wadego, a jej emisja w zakresie podczerwieni została zaobserwowana po raz pierwszy przez Pacholczyka i Wiśniewskiego w roku 1967. Emisja rentgenowska tej galaktyki została po raz pierwszy zaobserwowana dzięki satelicie Uhuru w roku 1971.
Jądro galaktyki zawiera supermasywną czarną dziurę o masie około 13,3 miliona mas Słońca.