Gromada kulista NGC 6397 (ESO) | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
1751 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | |
| Typ |
kulista, IX |
| Rektascensja |
17h 40m 41,3s |
| Deklinacja |
–53° 40′ 23″ |
| Odległość |
7800 ly |
| Jasność obserwowana |
5,3 m |
| Rozmiar kątowy |
31,0' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary |
∅ 100 ly |
| Liczba gwiazd |
setki tysięcy |
| Alternatywne oznaczenia | |
| GCL 74, ESO 181-SC4 | |
NGC 6397 (również GCL 74 lub ESO 181-SC4) – gromada kulista znajdująca się w gwiazdozbiorze Ołtarza w odległości 7200 lat świetlnych. Została odkryta w 1751 roku przez Nicolasa de Lacaille. Wiek gromady ocenia się na 13,4 miliarda lat.

NGC 6397 obok gromady Messier 4 należy do najbliższych gromad kulistych. Zawiera ona setki tysięcy gwiazd, w tym co najmniej 84 białe karły. Gwiazdy te powinny składać się z węgla i tlenu, a w tym przypadku składają się z helu. To pierwszy przypadek zbioru białych karłów o helowych jądrach zaobserwowany w gromadzie kulistej. Znajdują się one jedynie w centralnym rejonie gromady. Prawdopodobną przyczyną obu tych faktów jest istnienie gwiazd towarzyszących białym karłom, odpowiedzialnych zarówno za zakotwiczenie ich w centrum gromady oraz za obecność w ich jądrach helu, który nie zdążył się wypalić przekształcając w węgiel i tlen.
W 2004 roku na podstawie badań wieku gromady NGC 6397 ustalono, że Droga Mleczna liczy sobie około 13,6 (±0,8) mld lat.