Najadowate

Najadowate
	Naidinae
	Ehrenberg, 1828
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	pierścienice
Gromada	siodełkowce
Podgromada	skąposzczety
Rodzina	Naididae
Podrodzina	najadowate
	Systematyka w Wikispecies

Najadowate, najady (Naidinae) – kosmopolityczna i bardzo zróżnicowana ekologicznie podrodzina wodnych pierścienic zaliczanych do skąposzczetów z rodziny Naididae, wcześniej klasyfikowana pod tą nazwą jako odrębna rodzina. W wyniku badań morfologicznych i molekularnych najadowate zostały włączone do rurecznikowatych (Tubificidae), ale naukowa nazwa rodziny uległa zmianie zgodnie z zasadami Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury Zoologicznej. Decyzją ICZN z 2007 dawna nazwa naukowa rodziny Tubificidae została zastąpiona nazwą Naididae, natomiast najadowate (Naidinae) stanowią jedną z jej podrodzin.

Najadowate występują na dnie zbiorników wodnych oraz wśród roślinności wodnej, głównie w wodach słodkich. Niektóre są spotykane również w wodach słonawych. Tylko nieliczne gatunki z rodzaju Paranais występują w wodach słonych, w przybrzeżnej strefie mórz i oceanów.

Charakteryzują się obecnością oczu, co jest nietypowe dla skąposzczetów. Ciało najadowatych jest najczęściej przezroczyste, żółtawe, brunatne, rzadziej różowe, z wyraźną segmentacją. Zwykle nie przekracza 20 mm, choć są wśród nich gatunki o długości 60 mm, a najmniejsze mierzą 1–5 mm.

W zależności od gatunku prowadzą zróżnicowany tryb życia. Jedne są detrytusożercami, inne żywią się glonami, są drapieżnikami, komensalami lub pasożytami. Niektóre gatunki z rodzaju Chaetogaster są drapieżnikami zjadającymi pierwotniaki, wrotki i drobne skorupiaki. Chaetogaster limnaei jest komensalem wodnych ślimaków i małży, a Chaetogaster diastrophus i Nais barbata to komensale mszywiołów i gąbek. Niektóre Allodero spp. pasożytują na żabach.

Rozmnażają się głównie przez paratomię, rzadko na drodze płciowej.

W faunie Polski odnotowano 46 gatunków najadowatych.

Klasyfikacja

Liczba gatunków zaliczanych do najadowatych wynosi według różnych autorów od 160 do 240. Grupowane są w około 40 rodzajach, m.in.:

Typem nomenklatorycznym podrodziny Naidinae jest Nais.

Zobacz też

fauna Polski

Przypisy

↑ OPINION 2167 (Case 3305) NAIDIDAE Ehrenberg, 1828 (Annelida, Clitellata): precedence over TUBIFICIDAE Vejdovsky´, 1876 maintained. International Commission on Zoological Nomenclature, 2007. [dostęp 2010-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 marca 2012)]. (ang.).
↑ Erséus et al. ICZN rules—a farewell to Tubificidae (Annelida, Clitellata). „Zootaxa”. 1744, s. 66–68, 2008. (ang.). (pdf)
1 2 3 4 5 Zoologia: bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 647. ISBN 978-83-01-16108-8.
1 2 3 4 5 6 Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków. W. Bogdanowicz, E. Chudzicka, I. Pilipiuk i E. Skibińska (red.). T. I. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2004, s. 12–13. ISBN 83-88147-04-8.

[ICZN-1] OPINION 2167 (Case 3305) NAIDIDAE Ehrenberg, 1828 (Annelida, Clitellata): precedence over TUBIFICIDAE Vejdovsky´, 1876 maintained. International Commission on Zoological Nomenclature, 2007. [dostęp 2010-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 marca 2012)]. (ang.).

[Erseus2008-2] Erséus et al. ICZN rules—a farewell to Tubificidae (Annelida, Clitellata). „Zootaxa”. 1744, s. 66–68, 2008. (ang.). (pdf)

[Blaszak-3] 1 2 3 4 5 Zoologia: bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 647. ISBN 978-83-01-16108-8.

[FaunaT1-4] 1 2 3 4 5 6 Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków. W. Bogdanowicz, E. Chudzicka, I. Pilipiuk i E. Skibińska (red.). T. I. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2004, s. 12–13. ISBN 83-88147-04-8.