| Miasto | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Region | |||
| Siedziba |
Narwik | ||
| Kod statystyczny |
1805 | ||
| Powierzchnia |
2029,9 km² | ||
| Populacja (2023) • liczba ludności |
| ||
| • gęstość |
10,63 os./km² | ||
Adres urzędu: Kongensgate8501 NARVIK | |||
| Położenie na mapie okręgu | |||
| 68,438280°N 17,427770°E/68,438280 17,427770 | |||
| Strona internetowa | |||
Narwik (norw. Narvik) – norweskie miasto i gmina leżąca w regionie Nordland; ponad 19 tys mieszkańców.
Narwik jest 29. norweską gminą pod względem powierzchni. Miasto o charakterze portowym położone jest ok. 240 km za kołem polarnym nad Morzem Norweskim na wybrzeżu Ofotfjordu; w regionie Ofoten, na półwyspie rozciągającym się między fiordami Rombaken, a Beisfjorden. Przez miasto przebiega trasa europejska E6, prowadząca przez mosty Beisfjord i Hålogaland, które łączą brzegi obu wspomnianych fiordów z sąsiednimi półwyspami. Niezamarzający (średnia roczna temperatura +3,7 °C) port przeładunkowy rudy żelaza, ok. 30 mln ton rocznie, dostarczanej linią kolejową z Kiruny w Szwecji oraz port rybacki. Przystań promowa. Działają tu również przedsiębiorstwa z branży zaawansowanych technologii (m.in. Natech).
Muzeum ruchu oporu z czasów II wojny światowej (norw. Krigsminnemuseum) prowadzone przez Norweski Czerwony Krzyż. Pomnik polskich marynarzy z ORP Grom poległych w Bitwie o Narwik (norw. Groma Plass) oraz ich kwatera na cmentarzu.
Główną świątynią miasta jest kościół w Narviku.
Okolice Narwiku zostały po raz pierwszy zasiedlone w epoce kamienia. Wtedy, w miejscu dzisiejszego miasta, powstała pierwsza osada.
W 1870 roku rząd szwedzki zaczął eksploatować rudę żelaza z kopalni w Kirunie. Z powodu braku niezamarzającego szwedzkiego portu zadecydowano o budowie linii kolejowej do Narwiku.
Linia kolejowa do Kiruny i niezamarzający (dzięki Prądowi Północnoatlantyckiemu) port sprawiły, że Narwik podczas II wojny światowej miał strategiczne znaczenie. W kwietniu i maju 1940 roku odbyły się walki między III Rzeszą a aliantami, zakończone ostatecznym zwycięstwem Niemców. W walkach o Narwik brali udział Polacy.
Nazwa miasta może mieć źródło w języku staronordyckim: narja – wąski cypel lądu, oraz vik – osiedle. Możliwe jest też inne pochodzenie nazwy: noresk - północny, victory - zwycięstwo (ang.)[potrzebny przypis].
Według danych z roku 2005 gminę zamieszkuje 18 512 osób. Gęstość zaludnienia wynosi 9,12 os./km². Pod względem zaludnienia Narvik zajmuje 52. miejsce wśród norweskich gmin.
| ludność stan na 1 stycznia 2005 | |||
| kobiety | mężczyźni | razem | |
|---|---|---|---|
| osób | 9155 | 9357 | 18 512 |
| % | 49,45% | 50,55% | 100% |
| wykształcenie stan na 1 października 2004 | ||||
| podst. | średnie | wyższe | niezn. | |
|---|---|---|---|---|
| osób | 2732 | 8666 | 3024 | 489 |
| % | 18,32% | 58,12% | 20,28% | 3,28% |
Według danych z 1 października 2004:
. W mieście funkcjonuje kampus Uniwersytetu w Tromsø, kształcący około 1200 studentów.
W Narwiku znajdują się trzy muzea
Odbywają się tu festiwale muzyczne m.in.
Ponadto w Narwiku działa Narwik Culture Center - Centrum Kultury Narwiku
Według danych na 2011 rok administratorem gminy (norw. rådmann) jest Wiggo Lauritzen, natomiast burmistrzem (norw. ordfører, d. borgermester) jest Karen Margrethe Kuvaas.