Nekrofilia

Inne zaburzenia preferencji seksualnej
ilustracja
Klasyfikacje
ICD-10

F65.8

DSM-IV

302.9
Nekrofilia

Nekrofilia (ang. necrophilia z gr. νεκρός, nekrós – „martwy”, φιλία, filía – „miłość”; inne nazwy: tanatofilia, nekrolagnia) – zaburzenie preferencji seksualnych; stan, w którym bodźcem stymulującym seksualnie mogą być ludzkie zwłoki. Skłonność ta może być jednak wygeneralizowana do wszystkich obiektów, które danej jednostce kojarzą się ze śmiercią bądź zwłokami (np. śpiące osoby).

O przypadkach nekrofilii wspominał już Herodot.

Leczenie

Leczenie nekrofilii jest podobne do leczenia większości parafilii. Poza zaleceniem leczenia związanej z nią psychopatologii, niewiele wiadomo na temat leczenia nekrofilii. Nie zebrano wystarczającej liczby nekrofilów, aby ustalić jakiekolwiek skuteczne metody leczenia. Jednak na podstawie dostępnych danych sugeruje się klinicystom, aby:

Studium przypadków

Seryjny morderca Jeffrey Dahmer (1960–1994) znany był z tego, że przed rozczłonkowaniem zwłok swoich ofiar uprawiał seks oralny lub masturbował się, albo jedno i drugie. W nieodgadnionych, nagranych wywiadach ze swoją obrończynią, Wendy Patrickus, Jeffrey Dahmer wprost stwierdził, że uprawiał seks ze swoimi ofiarami przed i po ich śmierci. Tłumaczył, że chciał pozostać z daną osobą jak najdłużej, zachowując wybrane organy, tkanki szkieletowe i kości swoich ofiar.

Dennis Nilsen (1945–2018) był szkockim seryjnym mordercą zwanym „Mordercą z Muswell Hill”, który powiązał śmierć i intymność. W 1978 roku Nilsen popełnił swoje pierwsze morderstwo i odbył stosunek ze zwłokami ofiary, przechowując ciało przez miesiące przed utylizacją. Według doniesień Nilsen do czasu aresztowania wykorzystywał seksualnie zwłoki różnych ofiar.

Zobacz też