| Neobisium sylvaticum | |||||
| (C.L. Koch, 1835) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Gromada | |||||
| Rząd | |||||
| Podrząd | |||||
| Nadrodzina | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Rodzaj | |||||
| Podrodzaj |
Neobisium (Neobisium) | ||||
| Gatunek |
Neobisium (Neobisium) sylvaticum | ||||
| |||||
Neobisium sylvaticum – gatunek zaleszczotka z rodziny Neobisiidae. Zamieszkuje zachód Palearktyki.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1843 roku przez Carla Ludwiga Kocha pod nazwą Obisium sylvaticum. Jako miejsce typowe wskazano Ratyzbonę w Niemczech. Do rodzaju Neobisium przeniesiony został w 1932 roku przez Maxa Beiera.
Zaleszczotek ten ma niepodzielone tergity i sternity oraz wszystkie cztery pary odnóży krocznych pozbawione kolców na biodrach oraz zwieńczone dwuczłonowymi, podzielonymi na metatarsus i telotarsus stopami. Na prosomie (głowotułowiu) występują dwie pary oczu zaopatrzonych w soczewki. Szczękoczułki zwieńczone są szczypcami; ich palec ruchomy ma kilka ząbków i nie występuje na nim rozgałęziona galea; szczecinka galealna osadzona jest przedśrodkowo. Szczękoczułki zaopatrzone są w rallum, którego pierwsze dwie lub trzy blaszki są na przedzie drobno ząbkowane. Nogogłaszczki zaopatrzone są w szczypce, na których palcach znajdują się ujścia gruczołów jadowych. Palec nieruchomy nogogłaszczków ma osiem trichobotrii, z których trichobotrium ist osadzone jest nieco przedśrodkowo, w połowie odległości między trichobotriami it oraz ib. Ruchomy palec nogogłaszczków ma cztery trichobotria. Kształt rzepki nogogłaszczków jest tulipanowaty. Opistosoma (odwłok) ma na błonach pleuralnych ziarnistą rzeźbę.
Pajęczak ten zasiedla lasy liściaste, mieszane oraz iglaste (w tym bory jodłowe), a także różne zarośla. Należy do fauny epigeicznej. Bytuje głównie w ściółce, jednak potrafi wchodzić na rośliny zielne i krzewy, zwłaszcza na skrajach lasów, gdzie czatuje na zdobycz. Poza tym spotykany jest w próchnicy oraz pod korą martwych drzew.
Gatunek zachodniopalearktyczny; znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Francji (w tym z Korsyki), Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Mołdawii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Grecji, Turcji, Gruzji i Armenii. W Polsce jego północna granica zasięgu przebiega przez Góry Świętokrzyskie.