| Neocordulia | |||
| Selys, 1882 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Neocordulia | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Gomphomacromia androgynis Selys, 1871 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Neocordulia – rodzaj ważek z rodziny Idomacromiidae.
Do rodzaju należą gatunki występujące w krainie neotropikalnej – od Meksyku przez Amerykę Centralną po południową Brazylię i skrajnie północno-wschodnią Argentynę.
Takson Neocordulia wprowadził (jako podrodzaj rodzaju Gomphomacromia) w 1882 roku belgijski polityk i zoolog Edmond de Sélys Longchamps. Autor zaliczył do niego cztery gatunki: Gomphomacromia androgynis, G. setifera, G. volxemi i G. batesi, ale nie wskazał gatunku typowego. W 1890 roku Kirby uznał wiele z wyróżnionych przez Sélysa podrodzajów, w tym Neocordulia, za osobne rodzaje. W 1934 roku Cowley wyznaczył na gatunek typowy Gomphomacromia androgynis. Obecnie do rodzaju zaliczanych jest 17 gatunków.
Dawniej rodzaj ten zaliczany był do szklarkowatych (Corduliidae). W 2013 roku Dijkstra et al. na podstawie badań filogenetycznych usunęli ze szklarkowatych szereg rodzajów, w tym Neocordulia, i zakwalifikowali je jako incertae sedis w obrębie nadrodziny Libelluloidea; następnie ta grupa rodzajów tymczasowo została zaliczona do rodziny Synthemistidae, wymagane jednak były dalsze badania genetyczne. W 2025 roku Goodman i inni, na podstawie kompleksowych badań molekularnych zestawionych z oceną cech morfologicznych, dokonali gruntownej rewizji rodzin Synthemistidae i Corduliidae, wydzielając trzy nowe rodziny oraz przywracając bądź nadając status rodziny sześciu wyróżnianym wcześniej taksonom. Autorzy zaliczyli rodzaj Neocordulia do przywróconej i zrewidowanej rodziny Idomacromiidae.
Neocordulia: gr. νεος neos „nowy, niedawny, młody”; rodzaj Cordulia.
Do rodzaju należą następujące gatunki: