Niccolò de Chiaramonte

Niccolò de Chiaramonte

Kardynał biskup
Kraj działania	Państwo Kościelne
Miejsce urodzenia	Sycylia
Data i miejsce śmierci	25 września 1227 Rzym
legat papieski przy cesarzu
Okres sprawowania	1220–1222
Wyznanie	rzymskokatolickie
Inkardynacja	Zakon cystersów (OCist)
Śluby zakonne	przed 6 stycznia 1219
Diakonat	między 1215 a 1218
Prezbiterat	między 1215 a 1218
Nominacja biskupia	6 stycznia 1219
Sakra biskupia	6 stycznia 1219
Kreacja kardynalska	6 stycznia 1219 Honoriusz III
Kościół tytularny	Biskup Tusculum
Multimedia w Wikimedia Commons

Niccolò de Chiaramonte (zm. 25 września 1227) – włoski duchowny.

Życiorys

Pochodził z Sycylii. W 1215 był papieskim kapelanem i subdiakonem. Następnie został cystersem w klasztorze w Casamari i papieskim penitencjariuszem (1217). Później prawdopodobnie obrano go na opata (ok. 1218). Papież Honoriusz III mianował go kardynałem biskupem Tusculum 6 stycznia 1219. W 1220–1222 był legatem papieskim wobec przebywającego na południu Włoch cesarza Fryderyka II, którego bezskutecznie próbował przekonać do udziału w krucjacie. 30 stycznia 1222 konsekrował sanktuarium w Cosenzy. W 1223 działał jako legat w południowej Francji przeciw katarom, jednak wskutek skarg na jego bezwzględność i zachłanność przy gromadzeniu funduszy na krucjatę antyheretycką został dość szybko odwołany z powrotem do Rzymu. Zmarł krótko po wyborze papieża Grzegorza IX.

Bibliografia

• Elfriede Kartusch, Das Kardinalskollegium in der Zeit von 1181-1227, Wiedeń 1948
• August Potthast, Regesta pontificum Romanorum inde ab a. post Christum natum 1198 ad a. 1304, vol. I, Berlin 1874
• Niccolò de Chiaramonte