Nicola Chiaromonte

Nicola Chiaromonte
Data i miejsce urodzenia	12 lipca 1905 ; Rapolla, Włochy
Data i miejsce śmierci	18 stycznia 1972 ; Rzym, Włochy
Narodowość	włoska
Język	włoski
Dziedzina sztuki	esej
	Ważne dzieła
	Co pozostaje. Notesy; Granice duszy;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Nicola Chiaromonte (ur. 12 lipca 1905 w Rapolla, zm. 18 stycznia 1972 w Rzymie) – włoski eseista i działacz antyfaszystowski.

Życiorys

W 1934 roku Chiaromonte opuścił Włochy, sprzeciwiając się w faszystowskiemu rządowi Benita Mussoliniego. Walczył podczas hiszpańskiej wojny domowej po stronie republikańskiej w eskadrze André Malraux. W 1941 roku przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie był ważną postacią wśród lewicowych ruchów sprzeciwiających się stalinizmowi. W latach 1956–1968 z Ignazio Silonem współredagował włoski miesięcznik Tempo presente.

Zmarł na atak serca w Rzymie, podczas nagrywania wywiadu radiowego.

Chiaromonte za swojego mistrza i „przewodnika duchowego” uważał Andreę Caffiego (1886-1955), „włosko-rosyjskiego kosmopolitę, człowieka skrytego, o zadziwiającej kulturze i szerokości zainteresowań”, którego poznał w Paryżu w 1932 roku. Do śmierci Caffiego Chiaromonte toczył z nim dyskusje na tematy polityczne, społeczne i kulturalne. Książka Critica della violenza (Krytyka przemocy) Caffiego z 1966 roku została przygotowana do druku i opatrzona przedmową przez Chiaromontego.

Wybrane publikacje

W języku oryginalnym

1960 La situazione drammatica
1971 Credere e non credere
1976 Scritti politici e civili (pisma polityczne)
1976 Scritti sul teatro (pisma teatralne)
1978 Silenzio e parole (pisma literacko-filozoficzne)
1992 Il tarlo della conscienza (z przedmową Gustawa Herlinga-Grudzińskiego)
1995 Che cosa rimane. Taccuini 1955-1971 (z przedmową Wojciecha Karpińskiego)
2013 Fra me e te la verità, lettere a Muska (pod redakcją Wojciecha Karpińskiego i Cesare Panizza, posłowie Wojciech Karpiński)

Trzy tomy wydane w latach 1976–1978 opracowała po śmierci pisarza wdowa po nim, Miriam Chiaromonte.

W języku angielskim

1970 The Paradox of History: Stendhal, Tolstoy, Pasternak and Others
1976 The Worm of Consciousness and Other Essays (pod redakcją Miriam Chiaromonte, wstęp Mary McCarthy)

W języku polskim

1996 Granice duszy (tłum. Stanisław Kasprzysiak)
2001 Co pozostaje. Notesy 1955-1971 (tłum. Stanisław Kasprzysiak)
2014 Notatki (tłum. Stanisław Kasprzysiak)
2018 Listy do Muszki (tłum. Alina Kreisberg)

Przypisy

↑ Nota biograficzna [w:] Nicola Chiaromonte, Granice duszy, Warszawa 1996, ss. 404-406.
↑ Wojciech Karpiński, Nicola Chiaromonte i jego „Notesy”' [w:] tegoż, Herb wygnania, Warszawa 2012, s. 61.
↑ Gustaw Herling-Grudziński, Z dziennika pisanego nocą, wpis z 18 stycznia 1972 [w:] Nicola Chiaromonte, Granice duszy, Warszawa 1996, s. 5.
↑ Wojciech Karpiński, Nicola Chiaromonte i jego „Notesy” [w:] tegoż, Herb wygnania, Warszawa 2012, s. 64.
↑ Gino Bianco, Chiaromonte i Caffi — wzajemne listy [w:] Nicola Chiaromonte, Granice duszy, Warszawa 1996, s. 388.
↑ Nicola Chiaromonte, Andrea Caffi [w:] tegoż, Granice duszy, Warszawa 1996, s. 217.

Bibliografia

Wojciech Karpiński, Nicola Chiaromonte i jego „Notesy”' [w:] tegoż, Herb wygnania, Warszawa 2012.
Wojciech Karpiński, Czytanie Chiaromontego [w:] tegoż, Twarze, Warszawa 2012 (tekst dostępny online).
Piero Craveri: Nicola Chiaromonte in Dizionario Biografico — Treccani. [dostęp 2015-03-03]. (wł.).

[1] Nota biograficzna [w:] Nicola Chiaromonte, Granice duszy, Warszawa 1996, ss. 404-406.

[2] Wojciech Karpiński, Nicola Chiaromonte i jego „Notesy”' [w:] tegoż, Herb wygnania, Warszawa 2012, s. 61.

[3] Gustaw Herling-Grudziński, Z dziennika pisanego nocą, wpis z 18 stycznia 1972 [w:] Nicola Chiaromonte, Granice duszy, Warszawa 1996, s. 5.

[4] Wojciech Karpiński, Nicola Chiaromonte i jego „Notesy” [w:] tegoż, Herb wygnania, Warszawa 2012, s. 64.

[5] Gino Bianco, Chiaromonte i Caffi — wzajemne listy [w:] Nicola Chiaromonte, Granice duszy, Warszawa 1996, s. 388.

[6] Nicola Chiaromonte, Andrea Caffi [w:] tegoż, Granice duszy, Warszawa 1996, s. 217.