Nidowirusy

Nidowirusy (Nidovirales) – rząd wirusów RNA należących do grupy IV w klasyfikacji Baltimore, obejmujący wirusy o dodatnim sensie pojedynczej nici RNA. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa nidus („gniazdo”) i nawiązuje do powstawania 3′-koterminalnego „zagnieżdżonego” zestawu mRNA podczas transkrypcji subgenomowej.

Charakterystyka

Nidowirusy posiadają genom o długości od około 12 do ponad 30 tysięcy nukleotydów, co czyni je jednymi z największych genomów wśród wirusów RNA. Ich materiał genetyczny ma „dodatni sens” (positive-sense), co oznacza, że może bezpośrednio działać jako mRNA w komórce gospodarza i służyć jako matryca do translacji białek wirusowych.

Cechą charakterystyczną nidowirusów jest wytwarzanie złożonych zestawów subgenomowych mRNA o różnej długości, które są 3′-koterminalne (mają wspólne końce 3′), a różnią się długością części 5′ (tzw. transkrypcja zagnieżdżona).

Budowa

Nidowirusy są zwykle wirusami osłonkowymi: zewnętrzna otoczka lipidowa powstaje z błon komórkowych gospodarza i zawiera białka strukturalne (u wielu nidowirusów także glikoproteiny powierzchniowe biorące udział w rozpoznawaniu receptorów). Wewnątrz znajduje się nukleokapsyd, stanowiący kompleks genomowego RNA i białek nukleokapsydu.

Morfologia wirionów jest zróżnicowana w obrębie rzędu: u arteriwirusów opisywane są zwykle cząstki kuliste o średnicy ok. 50–74 nm, u koronawirusów – pleomorficzne (różnorodne pod względem kształtu) wiriony o średnicy rzędu 80–160 nm, natomiast u wirusów z rodziny Roniviridae charakterystyczne są wydłużone (bacilliform) cząstki o długości ok. 150–200 nm.

Klasyfikacja

Rząd Nidovirales obejmuje liczne rodziny, w tym m.in.:

Znaczenie

Niektóre nidowirusy mają istotne znaczenie medyczne i gospodarcze. Koronawirusy mogą wywoływać choroby układu oddechowego u ludzi i zwierząt; przykładem jest COVID-19 powodowany przez SARS-CoV-2. Inne nidowirusy zakażają zwierzęta hodowlane i mogą wiązać się ze stratami ekonomicznymi; przykładem są arteriwirusy świń związane z PRRS.

Przypisy

  1. 1 2 Eugene V. Koonin, Mart Krupovic, Vadim I. Agol, The Baltimore classification of viruses 50 years later: how does it stand in the light of virus evolution?, „Microbiology and Molecular Biology Reviews”, 85 (3), 2021, e00053-21, DOI: 10.1128/MMBR.00053-21, PMID: 34259570, PMCID: PMC8483701 [dostęp 2026-02-03] (ang.).
  2. 1 2 3 Nidovirales (ICTV 9th Report) [online], International Committee on Taxonomy of Viruses (ICTV) [dostęp 2026-02-03] (ang.).
  3. 1 2 Alexander E. Gorbalenya, Luis Enjuanes, John Ziebuhr, Eric J. Snijder, Nidovirales: evolving the largest RNA virus genome, „Virus Research”, 2006, DOI: 10.1016/j.virusres.2006.01.017, PMID: 16503362, PMCID: PMC7114179 [dostęp 2026-02-03] (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Family: Arteriviridae [online], International Committee on Taxonomy of Viruses (ICTV) [dostęp 2026-02-03] (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Family: Coronaviridae [online], International Committee on Taxonomy of Viruses (ICTV) [dostęp 2026-02-03] (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 Family: Roniviridae [online], International Committee on Taxonomy of Viruses (ICTV) [dostęp 2026-02-03] (ang.).
  7. 1 2 3 Yifan Liao, Xiaorui Ma, Teng Wu, Wenxing Hu, Duorong Yuan, Classification, replication, and transcription of Nidovirales, „Frontiers in Microbiology”, 2024, DOI: 10.3389/fmicb.2023.1291761 [dostęp 2026-02-03] (ang.).
  8. ↑ Coronavirus disease (COVID-19) [online], World Health Organization, 27 listopada 2025 [dostęp 2026-02-03] (ang.).

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.