Nimbarka Bhaskara

Zasugerowano, aby ten artykuł podzielić na różne artykuły.

Nimbarka Bhaskara (dewanagari श्री निम्बार्काचार्य, trl. Śrī Nimbārkācārya) – żyjący w XI lub XII wieku filozof i święty wisznuizmu zaliczany do kumara sampradai.

Życiorys

Urodził się w Murgarapattam w stanie Andhra Pradeś w południowych Indiach jako syn bramińskiej pary Aruni i Dźajanti. Był ascetą i sannjasinem. Większość swojego pobożnego życia spędził w świętym miejscu zwanym Nimbagrama u stóp Gowardhana we Vrindavanie, gdzie założył sampradaję. Jej członkowie zwani byli Nimbarka lub Nimawant.

Poglądy

Jako obrońca pierwotnej wedanty krytykował adwajta-wedantę Śankary.
Tworzył prace na temat filozofii dwaitadwaita wada. W jego naukach możliwa była jednocześnie „różnica i nieróżnica” pomiędzy atmanem i brahmanem.

Dzieła

Vedantaparijatasaurabha (streszczenie Wedantasutry)
Daśaśloka (Vedantaratna – „Klejnot Wedanty”, 10 wierszy)
Siddhantaratna

Zobacz też

Przypisy

1 2 3 Nimbarka Bhaskara. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1998, s. 93, seria: Słowniki Encyklopedyczne „Książnicy”. ISBN 83-7132-370-0.