 Grób pisarza na cmentarzu Sharrë | |
| Data i miejsce urodzenia |
18 maja 1906 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość |
albańska |
| Język |
albański |
| Dziedzina sztuki | |
| Ważne dzieła | |
Nonda Bulka (ur. w 18 maja 1906 roku we wsi Leusë k. Përmetu, zm. 14 listopada 1972 w Tiranie) – albański pisarz, poeta, publicysta i satyryk.
Po ukończeniu liceum francuskiego w Korczy, odbył studia prawnicze w Paryżu. Po powrocie do kraju podjął pracę nauczyciela w Korczy, a następnie w Elbasanie i w Tiranie. W tym czasie pisał także artykuły do prasy. W okresie powojennym prowadził wykłady dla studentów Wydziału Historyczno-Filologicznego Uniwersytetu Tirańskiego.
Był jednym z pionierów zaangażowanej społecznie literatury i inicjatorem nurtu realistycznego w literaturze albańskiej. Pierwsze opowiadania publikował w latach trzydziestych w czasopismach Bota e Re (Nowy Świat) oraz Ilyria. Jako publicysta posługiwał się pseudonimami: Na-na, Sti-sti, a także Chri-Chri. W roku 1934 ukazał się drukiem pierwszy zbiór jego opowiadań Kur qan e qesh bilbili (Kiedy słowik śmieje się i płacze).
Oprócz podejmowania problematyki społecznej wziął czynny udział w toczącej się w latach 30. na łamach "Minervy" dyskusji o stanie współczesnej literatury albańskiej. Anna Baranowska określała jego twórczość jako przenikniętą pesymizmem, która przeradza się często w dekadencki nihilizm. Bulka zajmował się także tłumaczeniem literatury francuskiej na język albański (m.in. powieść Eugenia Grandet Balzaka). W czasach rządów Envera Hodży stał się jednym z najbardziej zaangażowanych pisarzy albańskiego socrealizmu. W roku 1945 należał do grona założycieli satyrycznego tygodnika Hosteni.
Imię Nondy Bulki noszą szkoły w Përmecie i w Mitrowicy, a także ulica w Prisztinie.