Novi Singers

Novi Singers
Ilustracja
Novi Singers (1977)
Rok założenia

1964

Pochodzenie

Warszawa

Gatunek

jazz

Aktywność

1964–1985

Novi Singers lub NOVI – polska jazzowa grupa wokalna działająca w latach 1964–1985.

Historia zespołu

Zespół powstał jako kwintet założony w 1964 przez Bernarda Kawkę i czworo innych studentów Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. Pierwszy skład tworzyli: Aleksander Głuch, Bernard Kawka, Janusz Mych, Waldemar Parzyński i Ewa Wanat. Nazwa grupy jest skrótowcem, pełne brzmienie to: New Original Vocal Instruments („Nowe Oryginalne Instrumenty Wokalne”). W połowie lat 60. XX wieku jedną z tendencji w jazzie nowoczesnym było wykorzystywanie głosu ludzkiego jak instrumentu muzycznego. Technika ta nosi nazwę śpiewu instrumentalnego. Novi Singers byli prekursorami tego stylu w Polsce (wcześniej śpiewało tak m.in. trio Lambert, Hendricks and Ross oraz Double Six of Paris, a po nich popularna była francuska grupa The Swingle Singers, założona w 1962 w Paryżu).

Umiejętności wokalne poszczególnych członków polskiego zespołu poparte były ich wyższym wykształceniem muzycznym. Ewa Wanat została absolwentką PWSM w Warszawie w klasie skrzypiec, skrzypkiem był również Bernard Kawka. Waldemar Parzyński ukończył Wydział Reżyserii Muzycznej a Janusz Mych klasę fletu.

Plakat koncertowy z drugiej połowy lat 70.

2 maja 1965 Novi zadebiutowali koncertem w Filharmonii Narodowej w Warszawie, w październiku nagrali pierwszą płytę (EP dla Polskich Nagrań) i wzięli też udział w XV Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Zurichu, zdobywając tam pierwszą nagrodę. W grudniu 1965 występowali na Jazz Jamboree '65 w Warszawie. Lata następne to szereg sukcesów na licznych festiwalach jazzowych krajowych i zagranicznych. Przez wiele lat okupowali czołowe miejsca magazynu Down Beat w kategorii najlepszych zespołów wokalnych świata (w 1978 zajęli I miejsce). Zespół zajmował się także tworzeniem muzyki na potrzeby filmu.

W 1967 odszedł z grupy Aleksander Głuch i do 1973 NOVI byli już kwartetem. Jesienią 1973 z zespołu odszedł Bernard Kawka, który zdecydował się na rozpoczęcie samodzielnej kariery i wyjazd na stałe do USA. Miesiąc po jego odejściu, w listopadzie 1973, NOVI, jako jedyny – oprócz gospodarzy – zespół z Europy, wystąpili w ówczesnej stolicy Jugosławii na „Newport – Belgrad Jazz Festival” (specjalnej, europejskiej edycji znanego amerykańskiego festiwalu). Głównymi gwiazdami byli wtedy m.in. Miles Davis, Roland Kirk i Sarah Vaughan.

W maju 1974 NOVI, jako trio, nagrali płytę Five Four Three. Następna ich płyta, Bacharach, nagrana z Kwartetem Aleksandra Mazura, powstała w 1975 i jest zapisem prób odbudowania kwartetu: do zespołu dołączył na pewien czas śpiewający skrzypek z Będzina – Mieczysław Eligiusz Litwiński. Jednak już sierpniu 1975 na miejscu Litwińskiego pojawił się Tomasz Ochalski, z którym NOVI wystąpili wkrótce na Jazz Jamboree w Warszawie. Ochalski był członkiem zespołu do 1977 (śpiewał, ale też grał na fortepianie w towarzyszącej grupie sekcji wraz z Wojciechem Morawskim – perkusja, Winicjuszem Chróstem – gitara solowa i Pawłem Dąbrowskim – gitara basowa). W 1977 na miejsce Ochalskiego przyszedł Ryszard Szeremeta i w tym już składzie zespół występował aż do chwili ostatecznego rozwiązania formacji w październiku 1985. Ewa Wanat występowała później w duecie z Januszem Mychem. Jednorazowa reaktywacja zespołu nastąpiła z okazji festiwalu „Warszawska Jesień” w 2001, gdzie wykonano i nagrano kompozycję Ryszarda Szeremety "Belief" na głosy i taśmę magnetofonową (koncert w warszawskiej Zachęcie).

Członkowie zespołu

Dyskografia (wybór)

SP i EP

LP

LP z udziałem zespołu

Muzyka filmowa (wybór)

Przypisy

  1. ↑ Ivo Vlassak, Gerwazy Erwiński: Artyści estrady – Novi Singers. 1.02.208. [dostęp 2016-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. ↑ Ivo Vlassak, Gerwazy Erwiński: Artyści Estrady: Novi Singers. [dostęp 2011-12-11].[martwy link]
  3. 1 2 Archiwum Warszawskiej Jesieni: Warszawska Jesień – Indeks wykonawców. [dostęp 2009-02-08].
  4. ↑ Ankh: ... którędy pójdą dzicy święci. [dostęp 2011-12-11].
  5. ↑ Jazz Forum nr 1 z 1976 s.13-15

Bibliografia