ORP Korsarz

ORP Korsarz
Ilustracja
ORP Korsarz
Klasa

kuter pilotowy

Historia
Stocznia

Stocznia Gdyńska

Wodowanie

1936

 Polska
Nazwa

Pilot V

Wejście do służby

1936

 III Rzesza
Nazwa

L-5

Wejście do służby

1939

Wycofanie ze służby

1945

 Marynarka Wojenna (PRL)
Nazwa

ORP Korsarz

Wejście do służby

8 kwietnia 1945

Wycofanie ze służby

28 sierpnia 1946

 Polska
Nazwa

Pilot 4

Wejście do służby

1946

Wycofanie ze służby

1977

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

pojemność: 32,61 BRT,
6,4 NRT

Długość

17,12 m lub 17,8 m

Szerokość

4,78 m

Zanurzenie

2,12 m lub 2,3 m

Napęd
silnik spalinowy Scania o mocy 120 KM
inne dane: Bolinder o mocy 130 KM
Prędkość

9 węzłów

Załoga

5 (w służbie cywilnej 3)

ORP Korsarz – polski okręt pomocniczy w służbie Marynarki Wojennej w latach 1945-1946; w okresie międzywojennym służył jako cywilny kuter pilotowy Pilot V, a po 1946 roku jako Pilot 4. Stał się pierwszą jednostką pływająca powojennej Marynarki Wojennej PRL i w ten sposób urósł do roli symbolu, mimo że był tylko jednostką pomocniczą i służył do celów gospodarczych.

Historia i przebieg służby

Jednostka o konstrukcji drewnianej (dębowej) zbudowana została w 1936 w Stoczni Gdyńskiej dla Urzędu Morskiego w Gdyni jako kuter pilotowy „Pilot V”. Stanowił nieznacznie różniącą się jednostkę bliźniaczą zbudowanego wcześniej kutra „Pilot IV”, zaprojektowanego w Polsce. Projekt (o numerze 145) opracował zespół pod kierunkiem inż. Willego Dobrzyńskiego. Koszt jednostki wynosił 115 tysięcy zł. W czasie wojny używany był dalej przez Niemców jako kuter pilotowy L 5.

Po wyzwoleniu Gdyni został 7 kwietnia 1945 r. odnaleziony w porcie na Oksywiu w stanie nieuszkodzonym przez 1 Samodzielny Morski Batalion Zapasowy. Jednostka została następnie wcielona do służby jako zalążek Marynarki Wojennej pod nazwą ORP „Korsarz”. Banderę podniesiono 8 kwietnia 1945 r. o godz. 13 w Gdyni. Pierwszym dowódcą został mat Roman Radziejewski (który jako pierwszy wszedł na pokład kutra).

ORP "Korsarz" służył przede wszystkim do celów łącznikowych, transportowych i strażniczych, zapewniając też komunikację z Helem. 6 lipca 1945 r. jego załoga brała udział w ratowaniu osób ocalałych z katastrofy holownika „Krab”, który wraz z holowaną barką wszedł na minę. Z braku innych jednostek, służył także czasem do celów reprezentacyjnych. 15 grudnia 1945 r. kuter wraz z kolejnymi jednostkami (w tym ORP "Batory") utworzył Oddział Okrętów Pomocniczych i Przystani.

Z końcem sierpnia 1946 r. został zwrócony Głównemu Urzędowi Morskiemu. Otrzymał wolną nazwę „Pilot 4” i był dalej używany w swojej pierwotnej roli kutra pilotowego. W 1957 roku został wyposażony w nowy silnik Mac Laren Ricardo o mocy 160 KM. Służył w porcie w Gdyni do 1977 roku.