| Obelura | |
| Burr, 1907 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Rodzaj |
Obelura |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Neolobophora tamul Burr, 1901 | |
Obelura – rodzaj skorków z rodziny skorkowatych i podrodziny Skendylinae.
Zaokrąglona głowa tych skorków jest tak szeroka jak przedplecze i ma gładką powierzchnię. Czułki zbudowane są z dwunastu długich i smukłych członów. Skrócone, trapezowate pokrywy (tegminy) są mniej więcej tak długie jak szerokie i mają skośnie ścięte krawędzie tylne oraz kile wzdłuż brzegów zewnętrznych. Krawędź barkowa pokryw jest krótsza od kostalnej, wskutek czego odsłonięta jest tarczka śródtułowia, wyraźnie szersza u O. asiatica niż u O. tamul. Tylna para skrzydeł jest rozwinięta szczątkowo. Odnóża są długie i smukłe. Gładki odwłok zdobią bardzo wyraźne wzgórki boczne. Ostatni tergit u samca jest gładki i niezbyt silnie zwężony. Przedostatni sternit jest u O. asiatica zaopatrzony w parę kolców na bokach, a u O. tamul nieuzbrojony. Przysadki odwłokowe przekształcone są w szczypce o bardzo długich i smukłych, prawie się ze sobą stykających ramionach.
Skorki te zamieszkują południową część Indii i Sri Lankę w krainie orientalnej.
Rodzaj ten wprowadzony został w 1907 roku przez Malcolma Burra. Nazwa rodzajowa to połączenie greckich słów: οβελοξ („kolec”) i ουρα („ogon”). Należą doń 2 opisane gatunki: