| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ruchy |
1.d4 Nf6 2.c4 c5 3.d5 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kod ECO |
A43–A44 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pochodzenie |
niemiecki manuskrypt Benoni autorstwa Aarona Reinganuma | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwany po |
בֶּן אוֹנִי (Ben oni, hebr. syn smutku) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzic |
obrona indyjska | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Obrona Benoni – otwarcie szachowe oznaczone w encyklopedii otwarć szachowych kodem ECO od A60 do A79. W przeszłości stosowano również nazwę "Nowoczesny Benoni", dla odróżnienia od częściej stosowanego wówczas w praktyce turniejowej innego otwarcia – "Starego Benoni".
Obrona ta rozpoczyna się od posunięć:
Nazwa Benoni (Ben - Oni oznacza syn smutku) pojawiła się w publikacji A. Reingauma w 1825 roku.
Czarne rozwijają gońca przez fianchetto na polu g7. Mankamentem tego debiutu jest odstały pionek d6. Czarne mają półotwartą linię e.
Obrona Benoni powstaje też z transpozycji, które pozwalają czarnym uniknąć niektórych wariantów. Przykładowa transpozycja:
Taką kolejność zastosował czarnymi z powodzeniem Bobby Fischer w trzeciej partii meczu o mistrzostwo świata z Borisem Spasskim w 1972.
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
| 8 |              | 8 | |||||||
| 7 | 7 | ||||||||
| 6 | 6 | ||||||||
| 5 | 5 | ||||||||
| 4 | 4 | ||||||||
| 3 | 3 | ||||||||
| 2 | 2 | ||||||||
| 1 | 1 | ||||||||
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
Stary Benoni – otwarcie szachowe oznaczone w encyklopedii otwarć szachowych kodem ECO A56. Obrona ta rozpoczyna się od posunięć:
W tym debiucie powstaje zamknięte centrum. Anthony Miles zastosował tę obronę w meczu z Garrim Kasparowem w 1986. Obrona Stary Benoni jest stosunkowo rzadko spotykana w praktyce turniejowej.
