| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania |
Dream Theater, Fates Warning, Pain of Salvation, Cynic, Gordian Knot |
| Skład | |
| Jim Matheos – gitara, gitara basowa (2002–) Kevin Moore – śpiew, keyboard (2002–) | |
| Byli członkowie | |
| Sean Malone – gitara basowa (2002–2004) Mike Portnoy – perkusja (2002–2008) Daniel Gildenlöw – śpiew (2002) | |
Office of Strategic Influence (OSI) – amerykańska supergrupa wykonująca muzykę z pogranicza rocka i metalu progresywnego.
Nazwę grupy zaczerpnięto od krótko istniejącego biura rządowego w Stanach Zjednoczonych, powstałego po zamachu z 11 września 2001, utworzonego celem pospiesznego wspierania propagandy sprzyjającej USA zarówno w amerykańskich, jak i zagranicznych mediach. Fraza Office of Strategic Influence pojawiła się w samplu z wypowiedzią mówioną, który zespół użył w jednym z utworów, po czym ostatecznie zrezygnowano z niego, aczkolwiek uznano, że słowa te brzmią dobrze jako nazwa grupy.
Pierwszy skład, wówczas nienazwanej grupy utworzyli perkusista Mike Portnoy, gitarzysta Jim Matheos, klawiszowiec Kevin Moore, basista Sean Malone oraz wokalista Daniel Gildenlöw. Jeszcze w 2002 skład opuścił Gildenlöw, którego funkcję przejął Moore. W czerwcu, także 2002 roku muzycy zarejestrowali debiutancki album studyjny zatytułowany Office of Strategic Influence. Nagrania trafiły do sprzedaży 4 lutego 2003 roku nakładem wytwórni muzycznej InsideOut Music. Wydawnictwo było promowane teledyskiem do utworu „Horseshoes and B-52’s”. Nagrania odniosły nieznaczny sukces w Niemczech, Francji i Stanach Zjednoczonych, trafiając na tamtejsze listy przebojów.
W 2004 skład zespołu opuścił Sean Malone. Grupa nie zdecydowała się na angaż nowego muzyka. Rok później formacja zarejestrowała materiał na drugi album długogrający. Płyta zatytułowana Free została wydana 31 marca 2006. Partie gitary basowej na płycie gościnnie nagrał Joey Vera, muzyk związany poprzednio m.in. z zespołem Anthrax. Materiał promowany teledyskiem do utworu „Free” nie spotkał się z szerszym zainteresowaniem publiczności. 9 października, także 2006 został wydany pierwszy minialbum zespołu pt. re:free. Na płycie znalazły się remiksy utworów pochodzących z albumu Free.
W 2008 na tle różnic personalnych Mike Portnoy odszedł z zespołu. W jego miejsce grupa zaangażowała muzyka sesyjnego – Gavina Harrisona, perkusistę znanego z występów w zespole Porcupine Tree. 27 kwietnia 2009 ukazał się trzeci album studyjny zespołu pt. Blood. Gościnnie w nagraniach wzięli udział wokaliści Tim Bowness, członek formacji No-Man i Mikael Åkerfeldt, lider grupy Opeth. Podczas pracy w O.S.I. Kevin Moore używał narzędzi Ableton Live i Moog Voyager, a Matheos – gitar PRS Guitars, stacji roboczej Pro Tools i przedwzmacniacza FocusRite Saffire PRO 40. W przypadku udziału innych muzyków w nagrywaniu utworów pracę wykonywano na odległość poprzez wymianę plików.
W maju 2010 grupa podpisała nowy kontrakt wydawniczy z wytwórnią płytową Metal Blade Records. 27 marca 2012 ukazał się czwarty album długogrający zespołu zatytułowany Fire Make Thunder. Partie perkusji na płycie ponownie zarejestrował Gavin Harrison, mimo że pierwotnie planowano zaangażować innego, bardzo znanego perkusistę ze świata metalu. Materiał promowany teledyskiem do utworu „For Nothing” znalazł 2,4 tys. nabywców w Stanach Zjednoczonych w przeciągu dwóch tygodni od dnia premiery.
Muzykę utworów w projekcie tworzył Matheos, a Moore wprowadzał zmiany, zgłaszał własne propozycje lub poprawiał powstałe partie. Za teksty utwórów O.S.I. odpowiadał Kevin Moore. Na pierwszym albumie dominowały tematy polityczne, zaś w kolejnych generalnia pojawiały się motywy dotyczące wojen, walki i krwi. Grupa nie koncertowała z uwagi na spore wyzwania produkcyjne, tzn. przeszkody w wykonaniu utwórów, np. wielowarstwowe partie gitar, instrumentów klawiszowych i perkusji, zapętlone motywy (loopy). Mimo tego wiosną 2012 Jim Matheos nie wykluczał możliwości występów na żywo w tym samym roku.
W 2015 Matheos przyznał, że z uwagi na zajęcie innymi sprawami zarówno przez niego, jak również przez Moore’a, nowy album OSI nie wchodził w grę.
| Tytuł | Dane dot. albumu | Pozycja na liście | Sprzedaż | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| USA Ind. |
FRA |
GER | |||||||||||||||||
| Office of Strategic Influence |
|
31 | 149 | 92 | |||||||||||||||
| Free |
|
– | – | – | |||||||||||||||
| Blood |
|
– | – | – |
| ||||||||||||||
| Fire Make Thunder |
|
– | – | – |
| ||||||||||||||
| „–” oznacza, że album nie był notowany. | |||||||||||||||||||
| Tytuł | Dane dot. albumu |
|---|---|
| re:free |
|
| Tytuł | Rok | Reżyseria | Album | Źródło |
|---|---|---|---|---|
| „Horseshoes and B-52’s” | 2003 | Kevin Moore | Office of Strategic Influence | |
| „Free” | 2006 | Andreas Nilsson | Free | |
| „For Nothing” | 2012 | Jimmy Ahlander | Fire Make Thunder |