Okrywa

Okrywa – termin w botanice oznaczający strukturę otaczającą i chroniącą inny organ.

Okrywa kwiatostanowa

Okrywa kwiatostanowa (łac. involucrum, ang. involucre) – liście przykwiatowe (podsadki, przysadki, czasami także podkwiatki), które tworzą strukturę okrywającą gęsto skupione kwiatostany u niektórych grup roślin.

W kwiatostanie wyglądającym jak pojedynczy kwiat (pseudancjum) okrywa kwiatostanu wygląda zwykle jak odpowiednik kielicha.

Okrywa kwiatostanowa jest charakterystyczna dla koszyczków roślin z rodziny astrowatych (Asteraceae), ale występuje też w główkowatych kwiatostanach podrodziny szczeciowych z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae) i dzwonkowatych (Campanulaceae). Okrywą nazywane są też przysadki i podkwiatki wspierające kwiaty żeńskie, a później owoce w podrodzinie leszczynowych Coryloideae w rodzinie brzozowatych (Betulaceae). U bukowatych podkwiatki zrastają się w drewniejącą okrywę zwaną kupulą.

Czasem okrywą kwiatostanową określana bywa też pojedyncza podsadka okrywająca kwiatostan – jak spatha u obrazkowatych.

Okrywa kwiatowa

Zwłaszcza w starszych publikacjach okrywa kwiatowa (łac. perianthium) oznacza okwiat. Czasem termin miał samodzielne znaczenie, a okwiat miał znaczenie węższe. Na przykład Edward Strasburger nazywał okrywą część kwiatu składającą się z listków osłaniających organy generatywne wewnątrz kwiatu, która może być wykształcona jako okwiat w wąskim znaczeniu (okrywa składająca się z niezróżnicowanych listków) lub z listków zróżnicowanych na kielich i koronę.

Okrywa u wątrobowców

Stulone listki otaczające organy generatywne u wątrobowców liściastych.

Przypisy

1 2 AndrewA. Sugden AndrewA., Ilustrowany słownik botaniczny, Wrocław, Warszawa, Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 81, ISBN 83-04-03964-8 .
1 2 Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 469. ISBN 83-214-1305-6.
1 2 3 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 459. ISBN 83-01-14342-8.
1 2 3 Strasburger E., Noll F., Schenck H., Schimper A. F. W.: Botanika. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1972, s. 231, 305, 930.
↑ Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.): Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. T. XIII. Warszawa, Kraków: PAN, PWN, 1972, s. 7.
↑ Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.): Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. T. XII. Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 52.
↑ AdamA. Jasiewicz AdamA. (red.), Flora Polski. Rośliny naczyniowe, t. III. Dwuliścienne wolnopłatkowe-jednookwiatowe, Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, PAN, 1992, s. 18, 20, ISBN 83-85444-06-8 .

[sugden-1] 1 2 AndrewA. Sugden AndrewA., Ilustrowany słownik botaniczny, Wrocław, Warszawa, Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 81, ISBN 83-04-03964-8 .

[slownik-2] 1 2 Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 469. ISBN 83-214-1305-6.

[klucz-3] 1 2 3 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 459. ISBN 83-01-14342-8.

[strasburger-4] 1 2 3 Strasburger E., Noll F., Schenck H., Schimper A. F. W.: Botanika. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1972, s. 231, 305, 930.

[flora-5] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.): Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. T. XIII. Warszawa, Kraków: PAN, PWN, 1972, s. 7.

[6] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.): Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. T. XII. Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 52.

[7] AdamA. Jasiewicz AdamA. (red.), Flora Polski. Rośliny naczyniowe, t. III. Dwuliścienne wolnopłatkowe-jednookwiatowe, Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, PAN, 1992, s. 18, 20, ISBN 83-85444-06-8 .