Onsen

Onsen
Dōgo-onsen w Matsuyama, budynek łaźni publicznej, wykorzystującej gorące źródła
Onsen zewnętrzny zimą, Tsuru-no-yu, prefektura Akita
Sala do odpoczynku (na ręcznikach) na nagrzanych płytach z naturalnej skały w łaźni Ryūsenji-no-yu, Jokohama

Onsen (jap. 温泉) – japońskie gorące źródła, na których zbudowano kąpieliska: publiczne łaźnie (sentō), baseny. Wiele źródeł ma właściwości lecznicze - zawierają pierwiastki (niektóre nawet radioaktywne) i minerały.

Informacje ogólne

Podczas korzystania z onsenów obowiązują takie same zasady jak w sentō i prywatnych łazienkach: przed wejściem do basenu należy dokładnie wyszorować całe ciało mydłem i starannie opłukać się z mydlin. Większość kąpielisk w onsenach stosuje rozdział płci, ale zdarzają się również koedukacyjne. W przypadku tych ostatnich z reguły nie wpuszcza się cudzoziemców.

Jako kraj aktywnych wulkanów Japonia ma tysiące gorących źródeł o różnej wielkości, typie i kształcie. Dzielą się na te, które znajdują się wewnątrz budynków (furo) i na zewnątrz (roten-buro). Gdy woda jest zbyt chłodna, jest podgrzewana, gdy zbyt gorąca – schładzana. Zbiorczo – jako kurorty – przez onseny rozumie się nie tylko gorące źródła, ale także usytuowane przy i wokół nich obiekty kąpielowe, ryokany, gospody, hotele, które oferują różnego rodzaju posiłki, często oparte na lokalnych specjałach. Ostatnio pojawiają się atrakcje dodatkowe: masaże, relaks zapachowy (aroma-riraksu), spa. W niektórych onsenach oferuje się również kąpiele błotne i piaskowe (leżakowanie w kopczyku gorącego piasku).

Zasady korzystania z onsenu

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ Gorące źródła znajdujące się w Matsuyamie, stolicy prefektury Ehime, są najstarszym spa w Japonii, o którym mówi się, że ma 3 tys. lat historii. Legenda głosi, że w starożytności uzdrowiły one chorobę bóstwa. Obecny, główny budynek łaźni, wzniesiony w 1894 r. był inspiracją i modelem łaźni bogów w animowanym filmie Hayao Miyazakiego pt.: Spirited Away: W krainie bogów.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 283, 1310, 1393. ISBN 4-7674-2015-6.
  2. 1 2 Japońskie (i nie tylko) słowa i zwroty. W: Marcin Bruczkowski: Bezsenność w Tokio. Warszawa: Rosner & Wspólnicy, 2004, s. 385. ISBN 83-89217-51-1.
  3. ↑ Onsen Etiquette. Marriott Traveler. [dostęp 2018-04-29]. (ang.).

Linki zewnętrzne