.jpg) Widok z lotu ptaka | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Rodzaj klasztoru |
Opactwo |
| Właściciel | |
| Styl | |
| Data budowy |
1095 |
| Data zamknięcia |
1802 |
| Data reaktywacji |
1920 |
Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii  | |
Położenie na mapie Niemiec  | |
 48°45′19″N 10°20′37″E/48,755278 10,343611 | |
| Strona internetowa | |
Opactwo Świętych Ulryka i Afry (niem. Abtei St. Ulrich und Afra) – rzymskokatolickie opactwo zakonu benedyktynów znajdujące się w niemieckim mieście Neresheim.
Klasztor został założony w 1095 roku przez grafów Dillingen-Kyburga, pierwotnie należał on do kanoników regularnych. W 1106 roku przejęli go benedyktyni z Hirsau. W 1190 roku ukończono budowę romańskiego kościoła klasztornego. W 1695 rozpoczęto przebudowę kompleksu w stylu barokowym, w 1750 wmurowano kamień węgielny pod budowę nowego kościoła wg projektu Johanna Balthasara Neumanna. W 1764 placówce nadano tytuł opactwa cesarskiego. 9 września 1792 świątynię konsekrował bp Johann Nepomuk August Ungelter von Deissenhausen. Organy wykonał w latach 1791–1798 Johann Nepomuk Holzhey.
W 1796 roku klasztor zajęły wojska francuskie, a gen. Jean Victor Marie Moreau urządził w kompleksie swoją tymczasową kwaterę główną. W 1802 roku placówkę oficjalnie zsekularyzowano i przekazano książętom z rodu Thurn und Taxis. W 1806 zamknięto szkołę klasztorną.
W 1919 roku do Neresheimu sprowadzono benedyktynów z klasztorów Beuron i praskiego Emaus, a 14 czerwca 1920 papież Benedykt XV oficjalnie reaktywował placówkę. W 1927 książę Albert I von Thurn und Taxis przekazał zakonnikom resztę zabudowań klasztornych. Kościół klasztorny wyremontowano w latach 1966–1975.
