Opel Commodore

Wikipedia:Weryfikowalność
Ten artykuł od 2013-12 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Opel Commodore A
Ilustracja
Producent

Opel

Okres produkcji

1967–1971

Miejsce produkcji

 RFN, Rüsselsheim am Main

Dane techniczne
Segment

E

Typy nadwozia

4-drzwiowy sedan
2-drzwiowe coupé

Silniki

R6 2,2 l
R6 2,5 l
R6 2,8 l

Skrzynia biegów

2-biegowa automatyczna
3-biegowa automatyczna
4-biegowa manualna

Długość

4574 mm

Szerokość

1754 mm

Wysokość

1445 mm

Masa własna

1130 – 1270 kg

Dane dodatkowe
Pokrewne

Opel Rekord

Multimedia w Wikimedia Commons

Opel Commodore – samochód osobowy bazujący na modelu Opel Rekord zmodyfikowany poprzez zastosowanie rzędowego 6-cylindrowego silnika oraz dokonanie pewnych zmian stylizacyjnych. W ten sposób producent oferował samochód o większym komforcie i luksusie aniżeli modele klasy średniej wyższej.

Opel Commodore A (1967-1971)

Bazował na samochodzie Opel Rekord C. Różnice były w silniku (Rekord - 4 cylindrowy; Commodore - 6 cylindrowy) oraz wykończeniu (np. Rekord miał koła mocowane na 4 śruby, Commodore na 5).

Opel Commodore A był produkowany w latach 1967-1971. Początkowo był on dostępny pod nazwą "Rekord-6" z silnikiem sześciocylindrowym o pojemności 2,2L. Jako Commodore pojawił się z silnikiem o większej pojemności 2,5L (oznaczenie "25S", rzędowy, 6 cylindrów, 1 gaźnik), rozwijającym moc 115KM (85kW). We wrześniu 1967 powstał sportowy Commodore GS z jednostką napędową o pojemności 2,5L (oznaczenie "25H", rzędowy, 6 cylindrów, 2 gaźniki) oferujący 130KM (96kW).

Posiadały one manualną skrzynie 4 biegową oraz automatyczną. Nadwozie produkowano w wersji Sedan (2 i 4 drzwiowe) oraz Coupe (2 drzwiowe).

W roku 1969 zmieniono skrzynię automatyczną z dwubiegowej na trzybiegową.

We wrześniu 1969 roku dźwignia hamulca ręcznego została przeniesiona z pozycji przy kierownicy pomiędzy przednie fotele a zbiornik paliwa został powiększony z 55 do 70 litrów.

W marcu 1970 roku powstał model GS/E. Miał on silnik 2.5L (oznaczenie "25E", rzędowy, 6 cylindrów, wtrysk Bosch D-Jetronic) który osiągał moc 150KM (110kW), co umożliwiło samochodowi osiągnięcie prędkości maksymalnej 197km/h (123mph). Commodore GS/E zrobił karierę w sportach motorowych, z samochodem przygotowanym przez Steinmetz.

W kwietniu 1970 roku powstał Opel Commodore z silnikiem 2.8L (oznaczenie "28H", rzędowy, 6 cylindrów, 2 gaźniki) o mocy 145KM (106,6kW).

Silniki montowane w Commodore:

od 1970:

Wyprodukowano 156330 sztuk Commodore, w tym 2574 GS i modeli GS / E.

Opel Commodore B (1972-1977)

Model Commodore B budowany był na bazie modelu Rekord D. Oferowano cztery modele 2500S, 2500 GS, 2800 GS i 2800 GS/E w nadwoziach typu sedan z 2 lub 4 drzwiami i w nadwoziu coupe. Produkcja tego modelu zakończona została w 1977 roku.

Warianty silnikowe Commodore B:

Wyprodukowano od marca 1972 r. do lipca 1977 r. Commodore B 140 827 sztuk, z czego 42 279 coupe.

Opel Commodore C (IV 1978-IX 1982)

Model Commodore C budowany był na bazie modelu Rekord E1. Produkowano go w wersjach nadwoziowych sedan (2- i 4-drzwiowych) i kombi (model Commodore Voyage). Wersja dwudrzwiowa była produkowana tylko do czerwca 1981. Stosowano tylko jeden silnik 2.5 S (115 KM) zasilany gaźnikiem, a od lata 1981 2.5E (130 KM) z zasilaniem jednopunktowym układem wtryskowym Jetronic firmy Bosch. Łącznie wyprodukowano 82.800 egzemplarzy tego modelu (dla porównania model Rekord E1 wyprodukowany został w prawie 1 mln egzemplarzy). W Wielkiej Brytanii sprzedawano bliźniacze auto o nazwie Vauxhall Viceroy, w Australii Holden Commodore VB a potem VC i VH.

Opel Commodore C

Linki zewnętrzne