Operacja hemi-Fontana

Operacja hemi-Fontana – operacja serca, która stanowi jedną z dwóch metod operacyjnych tzw. II etapu leczenia rekonstrukcyjnego zespołu niedorozwoju lewej części serca metodą Norwooda. Drugą metodą jest wykonanie dwukierunkowego zespolenia Glenna.

Przed postępowaniem operacyjnym wykonywane jest cewnikowanie serca oraz badanie ultrasonograficzne serca w celu oceny funkcji pojedynczej komory serca i oporu naczyniowego w krążeniu płucnym. Operację hemi-Fontana wykonuje się w 4–6 miesiącu życia w krążeniu pozaustrojowym. Po wypreparowaniu żyły głównej górnej (VCS) i prawej gałęzi tętnicy płucnej przecina się VCS i zespala oba końce żyły koniec do boku z gałęzią prawej tętnicy płucnej. Połączenie między aortą i tętnicą płucną wykonane podczas I etapu rekonstrukcji (Operacja Norwooda) zostaje zamknięte przy pomocy metalowego klipsa. Wycina się koniec zespolony z tętnicą płucną i w tak przygotowane miejsce wszywa się górny koniec przeciętej VCS. Od strony prawego przedsionka zamyka się dopływ do VCS przez wszycie łaty, dzięki czemu krew z żyły głównej dolnej nie ma możliwości przepływu do płuc.

Operacja hemi-Fontana zmniejsza obciążenie objętościowe prawej komory serca, ponieważ krew żylna z górnej połowy ciała płynie bezpośrednio do płuc zapewniając jednocześnie wystarczające utlenowanie krwi. Zamknięcie zespolenia systemowo-płucnego zmniejsza ryzyko rozwoju nadciśnienia płucnego. Płuca zaopatrywane są tylko w krew żylną (niskoutlenowaną) z górnej połowy ciała, natomiast krew żylna z dolnej połowy ciała nadal miesza się z krwią tętniczą (wysokoutlenowaną) na poziomie serca.

Na początku XXI w. pojawiły się doniesienia o możliwościach hybrydowego leczenia (połączenie leczenia kardiologii inwazyjnej drogą cewnikowania serca z metodami operacyjnymi - kardiochirurgicznymi) na poszczególnych etapach leczenia zespołu HLHS.

II etap leczenia HLHS po hybrydowym leczeniu na I etapie jest bardziej skomplikowaną operacją. Stanowi połączenie operacji Norwooda i operacji hemi-Fontana, a w niektórych ośrodkach również stanowi przygotowanie do wykonania III etapu leczenia wady metodami kardiologii inwazyjnej.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Jacek Kołcz, Janusz Skalski: Zespół niedorozwoju lewego serca — współczesne metody leczenia. Kardiologia Polska 2011; 69, 3: 275–280 ISSN 0022–9032;https://www.hlhs.pl/wp-content/uploads/HLHS_wsp_met_lecz.pdf
  2. ↑ Aldo, R. Castaneda at al.: Cardiac surgery of the neonate and infant. W.B. Saunders Company, Philadelphia, 1994, s. 262, (ang.).
  3. 1 2 Mark Galantowicz, John P. Cheatham, Alistair Phillips and all.:Hybrid Approach for Hypoplastic Left Heart Syndrome: Intermediate Results After the Learning Curve. Pediatric Cardiac (2008) 85, 6:2063-2071 https://www.annalsthoracicsurgery.org/action/showPdf?pii=S0003-4975%2808%2900276-2
  4. ↑ Dietmar Schranz, Anoosh Esmaeili, Hakan Akintuerk:Hypoplastic Left Heart: Stage‐I Will be Performed Interventionally, Soon. Pediatric Cardiology (2021) 42:727–735 https://doi.org/10.1007/s00246-021-02597-y