Ten artykuł od 2026-09 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach:Google Books•Google Scholar•BazHum•BazTech•RCIN• Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Optimal Asymmetric Encryption Padding – schemat szyfrowania przypominający sieć Feistela, wymyślony w 1994 przez Bellare’a i Rogawaya. OAEP jest często stosowany w połączeniu z RSA do wstępnego zaszyfrowania wiadomości. OAEP wykorzystuje dwie funkcje haszujące, a także dodaje element losowości, przez co jest schematem niedeterministycznym. OAEP zapewnia bezpieczeństwo „all-or-nothing”, co oznacza, że adwersarz nie może odszyfrować części kryptogramu niezależnie od jego całości. Wynika to z faktu zastosowania funkcji haszujących.
Schemat OAEP
– długość w bitach modułu RSA,
i – ustalone liczby całkowite,
– wiadomość długości bitów,
i – ustalone funkcje haszujące.
Algorytm szyfrowania:
konkatenujemy wiadomość z ciągiem zer, otrzymując ciąg długości bitów,