Orsillinae

	Orsillinae
	Stål, 1872
	; Orsillus depressus
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	pluskwiaki
Podrząd	pluskwiaki różnoskrzydłe
Infrarząd	Pentatomomorpha
Nadrodzina	Lygaeoidea
Rodzina	zwińcowate
Podrodzina	Orsillinae
	Multimedia w Wikimedia Commons

Orsillinae – podrodzina pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny zwińcowatych. Obejmuje około 70 opisanych gatunków. Rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie.

Morfologia

Pluskwiaki te osiągają stosunkowo małe rozmiary. Ubarwione są niepozornie, w odcieniach żółci, brązu i szarości. Głowa ich jest wysunięta ku przodowi, pozbawiona trichobotrii, zaopatrzona w dobrze rozwinięte bukule, czteroczłonową kłujkę i, położone poniżej środka oczu złożonych, czteroczłonowe czułki. Powierzchnia przedplecza ma poprzeczny wcisk, między guzami barkowymi a tarczką. Półpokrywy są częściowo przejrzyste, na większej powierzchni, w tym na międzykrywkach niepunktowane. Wierzchołkową krawędź przykrywki mają zafalowaną na środkowym odcinku. Skrzydła tylne nie mają żyłki subkostalnej, za to wyposażone są w żyłki interwannalne i hamus (haczykowatą żyłkę odchodzącą od żyłki medialnej).

Odwłok ma wszystkie przetchlinki położone na grzbietowej stronie segmentów. Szew między czwartym i piątym sternitem jest całkowity i dochodzi do brzegów odwłoka. U larw ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych odwłoka znajdują się między tergitami czwartym i piątym oraz piątym i szóstym.

Ekologia i występowanie

Owady te są fitofagami ssącymi. W przeciwieństwie do innych zwińcowatych żerują nie tylko na nasionach, ale także na kwiatach i organach wegetatywnych roślin żywicielskich. Poszczególne gatunki często są polifagiczne i odżywiają się szerokim spektrum niespokrewnionych taksonów roślin.

Podrodzina rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie. Do jej szczególnej radiacji doszło na obszarze Hawajów – większość gatunków Orsillinae to endemity tychże wysp. W Australii występuje 12 gatunków z 4 rodzajów. W Polsce stwierdzono 8 gatunków z 3 rodzajów (zobacz też: zwińcowate Polski).

Taksonomia

Takson ten wprowadzony został w 1862 roku przez Carla Ståla. Obejmuje około 255 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w 30 rodzajach i 4 plemionach:

plemię: Lepionysiini
- Lepionysius Ashlock, 1967
plemię: Metrargini
- Balionysius Ashlock, 1967
- Coleonysius Ashlock, 1967
- Cuyonysius Dellapé & Henry, 2020
- Darwinysius Ashlock, 1967
- Glyptonysius Usinger, 1942
- Metrarga White, 1878
- Neseis Kirkaldy, 1910
- Nesoclimacias Kirkaldy, 1908
- Nesocryptias Kirkaldy, 1908
- Oceanides Kirkaldy, 1910
- Robinsonocoris Kormilev, 1952
- Xyonysius Ashlock & Lattin, 1963
plemię: Nysiini
- Lepiorsillus Malipatil, 1979
- Nesomartis Kirkaldy, 1907
- Nithecus Horvath, 1890
- Nysius Dallas, 1852
- Oreonysius Usinger, 1952
- Reticulatonysius Malipatil, 2005
- Rhypodes Stal, 1868
plemię: Orsillini
- Aborsillus Barber, 1954
- Austronysius Ashlock, 1967
- Belonochilus Uhler, 1871
- Camptocoris Puton, 1886
- Eurynysius Ashlock, 1967
- Hyalonysius Slater, 1962
- Neortholomus Hamilton, 1983
- Orsillus Dallas, 1852
- Ortholomus Stal, 1872
- Sinorsillus Usinger, 1938

Przypisy

1 2 3 4 5 Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).
1 2 3 4 5 6 G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.
↑ A. Wolski: podrodzina: Orsillinae C. Stål, 1872. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-04-20].
↑ C. Stål. Enumeratio Hemipterorum. Bidrag till en förteckning öfver aller hittills kända Hemiptera, jemte systematiska meddelanden. 2. „Kongliga Svenska Vetenskaps-Academiens Nya Handlingar, Stockholm”. 10 (4), s. 1-159, 1872.
↑ J.A. Slater, J.E. O'Donnell: A Catalogue of the Lygaeidae of the World (1960–1994). New York: New York Entomological Society, 1995.
↑ Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: subfamily Orsillinae. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-04-20].

[True-1] 1 2 3 4 5 Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).

[CG-2] 1 2 3 4 5 6 G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.

[biomap-3] A. Wolski: podrodzina: Orsillinae C. Stål, 1872. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-04-20].

[Stal-4] C. Stål. Enumeratio Hemipterorum. Bidrag till en förteckning öfver aller hittills kända Hemiptera, jemte systematiska meddelanden. 2. „Kongliga Svenska Vetenskaps-Academiens Nya Handlingar, Stockholm”. 10 (4), s. 1-159, 1872.

[SO-5] J.A. Slater, J.E. O'Donnell: A Catalogue of the Lygaeidae of the World (1960–1994). New York: New York Entomological Society, 1995.

[lsf-6] Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: subfamily Orsillinae. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-04-20].