Osman – epos siedemnastowiecznego dubrownickiego poety Ivana Gundulicia.
Osman powstawał w latach 1621–38. Wydany został w roku 1826. Utwór składa się z dwudziestu pieśni. Dwie z nich uzupełnił dziewiętnastowieczny romantyk Ivan Mažuranić. Nie jest pewne, czy Gundulić nie napisał tych właśnie pieśni, czy też zostały one skonfiskowane przez cenzurę.
Tworzywem poematu jest ośmiozgłoskowiec. Rymuje się on przeważnie abab.
Utwór opowiada o klęsce armii tureckiej pod Chocimiem w 1621 roku, usiłowaniach młodego sułtana Osmana, dążącego do odbudowania swojej armii, buntowi przeciwko niemu i wreszcie jego śmierci. Pozytywnym bohaterem utworu jest polski królewicz Władysław, późniejszy król Władysław IV Waza.
Osmana przekładali na język polski Czesław Jastrzębiec-Kozłowski i Jerzy Pogonowski.