| Producent |
|
|---|---|
| Lata budowy |
1936-1941 |
| Układ osi |
1'D1' h2 |
| Wymiary | |
| Masa pustego parowozu |
122,4 t |
| Masa służbowa |
176,1 t |
| Długość |
15 100 mm |
| Długość z tendrem |
23 905 mm |
| Szerokość |
3500 mm |
| Wysokość |
4550 mm |
| Rozstaw osi skrajnych |
20 050 mm |
| Średnica kół napędnych |
1600 mm |
| Średnica kół tocznych |
1000 mm |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Typ tendra |
34D44 |
| Ciśnienie w kotle |
16 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
203,15 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza |
72,22 m² |
| Powierzchnia rusztu |
3,89 m² |
| Średnica cylindra |
520 mm |
| Skok tłoka |
720 mm |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Moc znamionowa |
1900 KM |
| Prędkość konstrukcyjna |
90 km/h |
Ot1 – polskie oznaczenie niemieckiego parowozu towarowego serii BR41, produkowanego w latach 1936-1941 dla kolei niemieckich.
Parowozy towarowe Baureihe 41 zaprojektowano do prowadzenia szybkich pociągów towarowych. Wyprodukowanych zostało 366 parowozów na zamówienie kolei niemieckich. Kursowały z pociągami towarowymi w górskich regionach. Po drugiej wojnie światowej 19 lokomotyw było eksploatowanych przez Polskie Koleje Państwowe do prowadzenia pociągów pasażerskich na liniach podgórskich. Ostatni parowóz skreślono z inwentarza parowozowni Lublin w marcu 1973 roku. W krajach niemieckich dokonano wymiany kotłów parowych. Na kolejach zachodnioniemieckich zamontowane zostały spawane kotły z komorą spalania. Niektóre parowozy przebudowano na opalanie olejowe. Na kolejach wschodnioniemieckich zamontowane zostały kotły z komorą spalania i mieszalnikowym podgrzewaczem wody zasilającej. Kursowały na niemieckich szlakach do października 1977 roku. Kilka niemieckich parowozów zachowano jako eksponaty zabytkowe.
Do parowozu produkowano stalowy kocioł parowy z przegrzewaczem. Zastosowano zawory bezpieczeństwa systemu Ackermanna oraz pompę tłokową z podgrzewaczem powierzchniowym umieszczonym przed kominem. Parowóz posiadał wiatrownice Wagnera oraz centralne smarowanie prasą smarną systemu Boscha. Do hamowania lokomotywy został zainstalowany hamulec ciśnieniowy Knorra. W parowozie dodatkowo została zamontowana piasecznica ze sprężonym powietrzem oraz oświetlenie elektryczne. Na kolejach zachodnioniemieckich w parowozach zamontowano wiatrownice Wittego.