Otarka

Otarka
Neophoca
J.E. Gray, 1866
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – otarka australijska (N. cinerea)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

psokształtne

Infrarząd

Arctoidea

Nadrodzina

Phocoidea

Rodzina

uchatkowate

Rodzaj

otarka

Typ nomenklatoryczny

Arctocephalus lobatus J.E. Gray, 1828 (= Otaria cinerea Péron, 1816)

Gatunki

2 gatunki (w tym wymarły) – zobacz opis w tekście

Otarka (Neophoca) – rodzaj ssaków z rodziny uchatkowatych (Otariidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje jeden gatunek występujący u wybrzeży Australii.

Morfologia

Długość ciała samic 130–180 cm, samców 250 cm; masa ciała samic 61–105 kg, samców 200–300 kg; długość ciała noworodków 60–70 cm o masie ciała 6,4–7,9 kg.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1866 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule poświęconym czaszkom uchatek opublikowanym na łamach The Annals and magazine of natural history. Na gatunek typowy Gray wyznaczył (oznaczenie monotypowe) otarkę australijską (N. cinerea).

Etymologia

Neophoca: gr. νεος neos ‘nowy’; rodzaj Phoca Linnaeus, 1758 (foka).

Podział systematyczny

Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek:

Opisano również gatunek wymarły żyjący w plejstocenie: