Otto Rasch

Otto Emil Rasch
Ilustracja
Otto Rasch podczas procesów norymberskich
SS-Brigadeführer SS-Brigadeführer
Data i miejsce urodzenia

7 grudnia 1891
Friedrichsruh

Data i miejsce śmierci

1 listopada 1948
Wehrstedt

Przebieg służby
Lata służby

1939–1945

Formacja

Reichswehra
Schutzstaffel

Stanowiska

dowódca Einsatzgruppe C

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia

Otto Emil Rasch (ur. 7 grudnia 1891 we Friedrichsruh(inne języki), zm. 1 listopada 1948 w Wehrstedt(inne języki)) – niemiecki prawnik, funkcjonariusz SS w stopniu SS-Oberführera, członek NSDAP i kierownik struktur SiPo i SD, zbrodniarz wojenny, SS-Brigadeführer i dowódca Einsatzgruppe C. Odpowiedzialny m.in. za działania Einsatzgruppen podczas operacji „Barbarossa”, w tym za masowe zbrodnie na ludności żydowskiej na terenie Ukrainy. Dowodził m.in. atakiem grupy upozorowanych „polskich rebeliantów” na leśniczówkę w Pitschen (obecnie Byczyna) w przeddzień wybuchu II wojny światowej.

Życiorys

Pochodził z Prus Wschodnich. Urodził się w Friedrichsruh(inne języki) (dziś to Aumühle) 7 grudnia 1891 roku. Podczas I wojny światowej służył w Cesarskiej Marynarce Wojennej Niemiec.

Po zakończeniu służby wojskowej, w latach 1918–1923 studiował na kilku uniwersytetach i ukończył dwa kierunki studiów doktoranckich. Uzyskał tytuły doktora z dziedziny prawa i stosunków politycznych. Następnie pracował w zawodzie prawniczym.

W 1931 roku wstąpił do NSDAP, a dwa lata później do SS. Należał także do SD.

Początkowo działał w administracji lokalnej – był burmistrzem Radeberga, a od 1936 roku także Wittenberga. W 1937 roku rozpoczął pracę w strukturach Sicherheitsdienst i objął kierownictwo Gestapo we Frankfurcie nad Menem, a następnie w Linzu (Austria). W 1939 roku pełnił funkcje kierownicze w Sipo i SD kolejno w Kassel (luty–maj), Pradze (maj–czerwiec), ponownie w Linzu (czerwiec–październik), a następnie w Königsbergu, gdzie pozostał do listopada 1941 roku .

Po ataku III Rzeszy na Polskę w 1939 roku w randze SS-Oberfürera był dowódcą komanda policji bezpieczeństwa w ramach Einsatzgruppe zur besonderen Verwendung (grupy operacyjnej do zadań specjalnych), działającej na terenach Górnego Śląska, Małopolski i Podkarpacia.

Po ataku III Rzeszy na ZSRR od czerwca do października 1941 roku Rasch dowodził Einsatzgruppe C, mobilną jednostką SD, która została przydzielona do Grupy Armii „Południe” i działała na terenie Ukrainie. Rasch był odpowiedzialny za masowe mordy na ukraińskich Żydach, Cyganach i innych przedstawicielach ludności cywilnej ZSRR. Pod jego nadzorem podległe mu oddziały przeprowadziły wielką masakrę kijowskich Żydów(inne języki) w Babim Jarze we wrześniu 1941 roku, w której zginęło 33 771 osób. Łącznie do 20 października 1941 roku Rascha Einsatzgruppe C zamordowała około 80 tysięcy ludzi.

Po zakończeniu działalności Einsatzgruppe Rasch objął stanowisko dowódcy Sipo i SD w dystrykcie kijowskim. W kwietniu 1942 roku zakończył karierę w aparacie bezpieczeństwa i przeszedł do sektora cywilnego i w latach 1942–1945 piastował stanowisko dyrektora przedsiębiorstwa naftowego Kontinentale Öl.

Po wojnie, w 1945 roku, Rasch został schwytany przez aliantów i oskarżony o zbrodnie wojenne. Został postawiony przed amerykańskim trybunałem wojskowym w procesie Einsatzgruppen (jeden z procesów norymberskich). 5 lutego 1948 roku postępowanie wobec niego zostało umorzone z powodu choroby Parkinsona. Otto Rasch zmarł 1 listopada 1948 roku w Wehrstedt.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Whitehead 2008 ↓, s. 7.
  2. ↑ Rhodes 2002 ↓, s. 223.
  3. ↑ Zenter i Bedürftig 1991 ↓, s. 754.
  4. ↑ Earl 2009 ↓, s. 9–10.
  5. ↑ Spiess i Lichtenstein 1990 ↓, s. 19.

Bibliografia