
PBS-1 (ros. Прибор Бесшумной Стрельбы, Pribor Bezszumnoj Strielby) – radziecki tłumik dźwięku opracowany w połowie lat 50. XX wieku dla karabinków automatycznych systemu AK.
Tłumik przystosowany jest do strzelania tylko specjalną, poddźwiękową wersją naboju 7,62 × 39 mm (US – Umiensznoj Skorosti) o zmniejszonej ilości ładunku miotającego i cięższym pocisku (oznaczonym czarno-zielonym paskiem).
Tłumik zawiera niewielką komorę wstępnego rozprężania zwaną komorą dławika, z której część gazów prochowych jest kierowana na zewnątrz, oraz komorę przednią podzieloną dziesięcioma przegrodami metalowymi separatora na jedenaście przedziałów rozprężania. Obydwie komory są przedzielone przegrodą w postaci gumowego krążka, który po zużyciu (ok. 200 strzałów) jest wymieniany.
Mało znaną wersją jest PBS-2 dostosowany do karabinka AK-74 na nabój 5,45 × 39 mm. Do subkarabinków AKS-74U wprowadzono tłumiki PBS-3 i PBS-4 które wyparły ostatni segmentowy tłumik PBS.