Panel obywatelski – losowo wyłoniona grupa osób, której rolą jest rozstrzygnięcie danej sprawy na poziomie lokalnym, krajowym lub międzynarodowym, z perspektywy dobra wspólnego danej społeczności. Skład panelu obywatelskiego jest losowany z uwzględnieniem kryteriów demograficznych, takich jak wiek, płeć, miejsce zamieszkania i poziom wykształcenia. Założeniem panelu obywatelskiego jest podejmowanie decyzji w oparciu o jak najpełniejszą wiedzę oraz po zapoznaniu się ze stanowiskami wszystkich zainteresowanych tematem stron. Jednym z podstawowych elementów panelu obywatelskiego jest deliberacja, czyli dyskusja na temat aspektów danej sprawy w gronie panelistów, rozważanie różnych rozwiązań, racji, stanowisk za i przeciw. Panel obywatelski jest formą demokracji deliberacyjnej.
Organizacja prawidłowo przeprowadzonego panelu obywatelskiego powinna spełniać następujące standardy:
Tematem pierwszego panelu obywatelskiego, który został zorganizowany przez Gdańsk, było: jak lepiej przygotować Gdańsk na wystąpienie ulewnych opadów deszczu w ramach adaptacji miasta do zmian klimatu? Impulsem do przeprowadzenia go była powódź, jaka miała miejsce w lipcu 2016. W skład panelu weszły 63 osoby ze wszystkich 34 dzielnic miasta. Do rozstrzygnięcia, w ramach panelu, były trzy tematy szczegółowe:
Spotkania panelu trwały trzy soboty, tydzień po tygodniu, oraz w jedną niedzielę – był to dzień dodatkowy. Do udziału w panelu zostali zaproszeni eksperci z różnych miast w Polsce, nie tylko z Trójmiasta. Przyjętych zostało 18 rekomendacji, które, zgodnie z deklaracją prezydenta Pawła Adamowicza, zaczęto wdrażać w życie (nie wszystkie rekomendacje leżały w kompetencjach miasta, część dotyczyła Lasów Państwowych).
Gdy rok później, w lipcu 2017 r., w Gdańsku ponownie miał miejsce ulewny opad deszczu, miasto było lepiej przygotowane na to, by radzić sobie w takiej sytuacji, do czego mógł częściowo przyczynić się panel obywatelski.
Wiosną 2017 r. zorganizowany został w Gdańsku drugi panel obywatelski, którego tematem było jak poprawić jakość powietrza w zakresie ograniczenia zanieczyszczeń z domowych pieców grzewczych i lokalnych kotłowni węglowych? Temat ogólny, jakim była poprawa jakości powietrza, uznano za na tyle szeroki, że postanowiono wybrać taki jego aspekt, aby można byłoby omówić go w przeciągu kilku dni, jakie przeznaczone były na panel. W skład panelu weszło 56 osób oraz 8 osób w charakterze panelistów rezerwowych. Pierwszego dnia przedstawione zostały wyniki pomiarów jakości powietrza oraz wpływ zanieczyszczeń powietrza na zdrowie, a drugie dnia prezentowane były rozwiązana możliwe do wprowadzenia w Gdańsku. Trzeci i czwarty dzień przeznaczone były na wypracowanie rekomendacji.
Przyjętych zostało łącznie 9 rekomendacji, wszystkie one uzyskały poparcie na poziomie co najmniej 80 procent. Wśród przyjętych rekomendacji znalazło się wprowadzenie uchwały o czystym powietrzu (uchwały antysmogowej), dotyczącej całkowitego zakazu spalania paliw stałych po upływie 5 letniego okresu przejściowego i natychmiastowego zakazu spalania paliw najgorszej jakości (m.in. miału węglowego i drewna o wilgotności pow. 20%). Zakaz ten nie obejmuje palenia w kominkach najwyższej klasy z filtrami. Panel zarekomendował również opracowanie programu osłonowego, który będzie obejmował dofinansowanie w wysokości 100% kosztów wymiany pieców i rekompensaty z tytułu wzrostu kosztów ogrzewania dla osób, które kwalifikują się do otrzymania świadczeń z pomocy społecznej.

Do zajęcia się tematem poprawy jakości powietrza w Lublinie zaproszona została, w ramach panelu obywatelskiego, grupa 60 mieszkańców oraz 12 osób w charakterze panelistów rezerwowych. Zakres tematyki panelu obejmował kwestie ogrzewania, transportu oraz planowania przestrzennego. Zaproszenia do udziału zostały wysłane do 12 tysięcy lublinian. Do udziału zgłosiło się 440 kobiet i 312 mężczyzn ze wszystkich dzielnic Lublina, w czterech kategoriach wiekowych. Panel spotykał się przez sześć sobót. Przez pierwsze trzy spotkania paneliści zapoznawali się z tematem, słuchając wystąpień eksperckich oraz stanowisk przedstawicieli organizacji pozarządowych. Przez trzy kolejne soboty wypracowywane były rekomendacje. Z około 250 propozycji rekomendacji 55 uzyskało poparcie na poziomie co najmniej 80 procent.
Za formę panelu obywatelskiego można uznać również inne procesy deliberacyjne, jakimi są: sąd obywatelski (ang. citizens’ jury), parlament obywatelski (ang. citizens’ parliament), G1000 zorganizowane po raz pierwszy w Belgii w 2012 r. czy sondaż deliberacyjny (nazywany również „deliberatywnym”, ang. deliberative polling), organizowany przez Jamesa Fishkina z Uniwersytetu Stanforda. Mają one wiele cech wspólnych – ich podstawą jest losowy i reprezentatywny dobór grupy oraz deliberacja – a różnią się jedynie w szczegółach. W skład sądu obywatelskiego wchodzi mniejsza grupa osób niż w przypadku panelu (np. 15 osób), parlament obywatelski to duża grupa (np. 150 lub 250 osób), która zajmuje się tematem ogólnokrajowym, a metoda G1000 obejmuje organizację „szczytu obywatelskiego” z grupą tysiąca osób, po którym rekomendacje układane są przez mniejszy panel (w Belgii były to 32 osoby). Z kolei sondaż deliberacyjny służy pogłębionemu badaniu opinii publicznej, z reprezentatywną grupą osób, a nie podejmowaniu decyzji. Jest to ponadto metodologia zastrzeżona przez Jamesa Fishkina.
Określenie panel obywatelski bywa również stosowane w odniesieniu do badania sondażowego, z reprezentatywną grupą osób, jednak bez elementu deliberacji i wspólnych spotkań całej grupy. Przykładem jest panel obywatelski w Olsztynie.