Park Anji

Park Anji
Ilustracja
Krajobraz parku Anjan puisto
Państwo

 Finlandia

Miejscowość

Mikkeli

Powierzchnia

7 ha

Data założenia

1968

Projektant

Anja Laaksonen

Położenie na mapie Finlandii
Mapa konturowa Finlandii, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Park Anji”
Ziemia61°39′11″N 27°22′36″E/61,653056 27,376667

Anjan puisto (pol. Park Anji) – arboretum położone w pobliżu miejscowości Mikkeli w Finlandii, założone przez artystkę Anję Laaksonen w 1968 roku. Arboretum znane jest z dużej różnorodności elementów – od licznych gatunków drzew i roślin, po posągi, obrazy, stawy oraz zwierzęta.

Historia

Naprawdę lubię zwierzęta. Nigdy nie mogłabym niczego zabić. Jeśli podczas kopania łopatą wyjdzie robak, przykrywam go z powrotem, żeby nie zginął.

Anja Laaksonen o pracy w Anjan puisto,

Anjan puisto zostało założone przez Anję Laaksonen w 1968 roku w Anttoli (część Mikkeli), kiedy to posadziła ona pierwsze drzewo. Według założycielki, to, co początkowo miało być „małym podwórkiem”, „okazało się nieco większe” w miarę zagospodarowywania terenu: „Kiedy przygotowałeś kawałek ziemi, ten obok wydawał się jeszcze bardziej niepozorny. Trzeba było więc działać dalej”. Oprócz kształtowania krajobrazu i ogrodnictwa, Anja tworzyła dzieła sztuki, malując i rzeźbiąc, wykorzystując do tego naturalne skały, pnie drzew i kłącza. W 1999 roku w parku spłonęła stodoła w wyniku gwałtownego pożaru. Arboretum zostało zamknięte dla zwiedzających w 2020 roku po śmierci Anji Laaksonen.

Opis

Anjan puisto zajmuje powierzchnię około siedmiu hektarów. Arboretum znajduje się na pagórkowatym terenie, na przesmyku między jeziorami Ala-Säynätjärvi i Iso-Palvanen. Na jego terenie znajduje się 28 stawów, które Anja wykopała samodzielnie. Wśród zwierząt zamieszkujących arboretum znajdowały się kuropatwy, bażanty, pawie, kury, indyki, króliki, świnie, krowy, owce oraz pies o imieniu Rihanna.

Drzewostan parku obejmuje takie gatunki jak: sosna rumelijska (Pinus peuce), brzoza omszona w odmianie czerwonej (Betula pubescens f. rubra), świerk pospolity w odmianie zwisłej (Picea abies f. pendula), brzoza brodawkowata 'Youngii' (Betula pendula 'Youngii'), świerk pospolity odmiany złocistej (Picea abies f. aurea), dąb szypułkowy (Quercus robur), wierzba krucha 'Bullata' (Salix euxina Bullata), świerk czarny (Picea mariana), świerk kłujący (Picea pungens), korkowiec amurski (Phellodendron amurense), świerk pospolity odmiany wężowej (Picea abies f. virgata) oraz Picea abies 'Sampon pallo'. W arboretum znajdują się również liczne rabaty kwiatowe.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Yksityinen puisto on haukannut tekijältään puoli vuosisataa – "Tykkään kauheasti katsella kauneutta". Yle, 2016-07-24. [dostęp 2024-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-04-01)]. (fiń.).
  2. ↑ Sadan ja yhden kanin puisto. Mikkelin Kaupunkilehti, 2017-07-06. [dostęp 2024-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-04-01)]. (fiń.).
  3. 1 2 Piha piti siistiä - seitsemän hehtaaria puutarhaa tuli. Yle, 2013-08-01. [dostęp 2024-03-06]. (fiń.).
  4. ↑ Annukka Oksanen: Anjalla on pahuksen hieno puisto. Helsingin Sanomat, 1991-07-24. [dostęp 2024-03-06]. (fiń.).
  5. 1 2 Anjan Puisto Mikkelissä on yhden naisen satumainen elämäntyö — "Teen tätä, koska pidän kaikesta kauniista". Länsi-Savo, 2020-02-01. [dostęp 2024-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-01)]. (fiń.).
  6. ↑ Anjan puisto avautuu maanantaina. Yle, 1999-05-28. [dostęp 2026-04-05]. (fiń.).
  7. ↑ Anjan puisto pysyy suljettuna – Perustaja Anja Laaksosen menehtyminen hiljensi mikkeliläisen suosikkikohteen. Länsi-Savo, 2020-07-13. [dostęp 2024-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-04-01)]. (fiń.).
  8. ↑ Anjan puisto kukoistaa i kaakattaa - katso kuvat!. Länsi-Savo, 2015-07-15. [dostęp 2024-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-04-01)]. (fiń.).
  9. 1 2 3 Anjan Puisto – заповедник дикой и домашней природы. e-finland.ru. [dostęp 2024-03-06]. (ros.).
  10. 1 2 Anja Laaksonen raivasi metsästä itselleen paratiisin – puistossa on 28 lampea, kymmeniä puulajeja ja eläimiä kuin Nooan arkissa. Maaseudun Tulevaisuus, 2017-07-10. [dostęp 2026-04-05]. (fiń.).