Długość ciała 10,5–18 cm; masa ciała 11–48 g. Są to ptaki zazwyczaj towarzyskie, niekiedy także synantropijne (np. wróbel zwyczajny). Osiadłe lub koczujące, rzadko wędrowne. Składają do ośmiu jaj wysiadywanych przez 12–14 dni przez oboje rodziców. Młode pierzą się przez 14–24 dni.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1760 roku francuski zoologMathurin Jacques Brisson w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Ornitologia, czyli podręcznik zawierający podział ptaków na rzędy, sekcje, rodzaje, gatunki i ich odmiany; do którego dołączono dokładny opis każdego gatunku wraz z odniesieniami do autorów, którzy się nim zajmowali, nazwami nadanymi przez nich, nazwami nadanymi przez różne narody oraz nazwami potocznymi. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) wróbel zwyczajny (P. domesticus).
Corospiza: gr. κορος koros ‘czysty’ (tj. ‘zwykły, prosty’); σπιζα spiza ‘zięba’, od σπιζω spizō ‘ćwierkać’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Fringilla simplex M.H.C. Lichtenstein, 1823.
Auripasser: łac. aurum, auri ‘złoto’; passer, passeris ‘wróbel’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Fringilla luteus M.H.C. Lichtenstein, 1823.
Leucophrya: gr. λευκοφρυς leukophrus, λευκοφρυος leukophruos ‘białobrewy’, od λευκος leukos ‘biały’; οφρυς ophrus, οφρυος ophruos ‘brew’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Loxia melanura Statius Müller, 1776.
Chrysospiza: gr.χρυσοςkhrusos ‘złoto’; σπιζα spiza ‘zięba’, od σπιζω spizō ‘ćwierkać’.
Clipeopasser: łac. clipeus, clupeus lub clypeus ‘okrągła tarcza’; passer, passeris ‘wróbel’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Fringilla arcuata J.F. Gmelin, 1788 (= Loxia melanura Statius Müller, 1776).
Pyrgitulus: rodzaj Pyrgita Cuvier, 1816 (wróbel); łac. przyrostek zdrabniający -ulus. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Fringilla montana Linnaeus, 1758.
Rubicundulus: łac. rubicundulus ‘nieco rumiany’, od rubicundus ‘czerwony’, od rubere ‘być czerwonym’, od ruber ‘rumiany’; przyrostek zdrabniający -ulus. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Pyrgita cinnamomea Gould, 1835.
Salicipasser: łac. salix, salicis ‘wierzba’; passer, passeris ‘wróbel’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Fringilla montana Linnaeus, 1758.
Sorella: wł.sorella ‘siostra’, od łac. soror ‘siostra’ (tj. spokrewniony z Nigrita); przyrostek zdrabniający -ella. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Sorella eminibey Hartlaub, 1880.
Ammopasser: gr. αμμος ammos ‘piasek’; łac. passer, passeris ‘wróbel’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Passer ammodendriGould, 1872.
Pseudostruthus: gr. ψευδος pseudos ‘fałszywy, inny’; στρουθος strouthos ‘wróbel’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Pseudostruthus gongonensis Oustalet, 1890.
Megapasser: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē ‘wielki’; rodzaj Passer Brisson, 1760 (wróbel). Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Passer motitensis A. Smith, 1848.
Caffropasser: nowołac. Caffra ‘Południowoafrykański’; rodzaj Passer Brisson, 1760 (wróbel). Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Loxia melanura Statius Müller, 1776.
Pyrgitopsis: rodzaj Pyrgita Cuvier, 1816 (wróbel); gr. οψις opsis ‘wygląd’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Pyrgita diffusa A. Smith, 1836.
Podział systematyczny
Badania filogenetyczne wykazały, że najbardziej bazalne gatunki rodzaju pochodzą z Afryki. Za najstarszy gatunek uznany został Passer melanurus. Passer nie należy do trznadli (Emberizinae), co dawniej sugerowano, jest jednak z nimi blisko spokrewniony. Do rodzaju należą następujące gatunki:
↑N.A. Zarudny.Орнитологическая фауна области Аму-Дарьи между гг. Чарджуемъ и Келифoмъ.„Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou”.Nouvelle série.4,s.9, 20,1890.(ros.).
↑Passer domesticus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2021-07-25](ang.).
↑D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Old World Sparrows (Passeridae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Passer, DOI:10.2173/bow.passer4.01 [dostęp 2026-09-07](ang.).
↑T.O. Elgvin, J.S. Hermansen, A. Fijarczyk, T. Bonnet, T. Borge, S.A. Sæther, K.L. Voje & G.-P. Sætre.Hybrid speciation in sparrows II: a role for sex chromosomes?.„Molecular Ecology”.20(18),s.3823–3837,2011. DOI: 10.1111/j.1365-294X.2011.05182.x.(ang.).
↑J.S. Hermansen, S.A. Sæther, T.O. Elgvin, T. Borge, E. Hjelle & G.-P. Sætre.Hybrid speciation in sparrows I: phenotypic intermediacy, genetic admixture and barriers to gene flow.„Molecular Ecology”.20(18),s.3812–3822,2011. DOI: 10.1111/j.1365-294X.2011.05183.x.(ang.).