| Pattonimus | |||
| Brito, C. Koch, Percequillo, Tinoco, Weksler, C.M. Pinto & Pardiñas, 2020 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Pattonimus | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Pattonimus ecominga Brito, C. Koch, Percequillo, Tinoco, Weksler, C.M. Pinto & Pardiñas, 2020 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Pattonimus – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie w Ekwadorze.
Długość ciała (bez ogona) 9,5–14,5 cm, długość ogona 12–19 cm, długość ucha 1,4–2 cm, długość tylnej stopy 3,5–3,6 cm; masa ciała 25–110 g. Futro jest krótkie i gęste, na grzbiecie czerwonobrązowe z subtelną ciemniejszą pręgą pośrodku grzbietu, na brzuchu śliwkowe z żółtawym odcieniem, słabe cieniowanie; włosy czuciowe wargowe są obfite i dłuższe niż uszy, gdy są ułożone do tyłu; uszy są zaokrąglone, owłosione i małe; długi ogon który stanowi 130% łącznej długości głowy i ciała, i z wyglądu nagi, jednobarwny; samice mają 8 gruczołów mlekowych.
Rodzaj zdefiniował w 2020 roku międzynarodowy zespół zoologów (Ekwadorczycy Jorge Brito Molina, Nicolás Tinoco i Christian Miguel Pinto, Brazylijczycy Alexandre Reis Percequillo i Marcelo Weksler, Argentyńczyk Ulyses Francisco José Pardiñas oraz Niemka Claudia Koch) w artykule poświęconym nowemu rodzajowi ryżniakopodobnych gryzoni, wraz z opisem trzech nowych gatunków pochodzących z górskich lasów mglistych zachodnich Andów w Kolumbii i Ekwadoru, opublikowanym w czasopiśmie PeerJ. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) Pattonimus ecominga.
Pattonimus: James L. Patton (ur. 1941), amerykański teriolog; łac. mus, muris ‘mysz’, od gr. μυς mus, μυoς muos ‘mysz’.
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Pattonimus ecominga | Brito, C. Koch, Percequillo, Tinoco, Weksler, C.M. Pinto & Pardiñas, 2020 | gatunek monotypowy | znany z kilku miejsc w rezerwacie Drácula, po zachodniej stronie Andów (Carchi); zakres wysokości: 1660–2340 m n.p.m. | DC: 10,3–14,5 cm DO: 13,5–18,8 cm MC: 30–83 g |
NE | ||
| Pattonimus musseri | Brito, C. Koch, Percequillo, Tinoco, Weksler, C.M. Pinto & Pardiñas, 2020 | gatunek monotypowy | znany tylko z miejsca typowego po zachodniej stronie Andów (rzeka Rio Manduriacu, Imbabura); zakres wysokości: około 1200 m n.p.m. | DC: 9,5–14 cm DO: 12–19 cm MC: 25–110 g |
NE |
Kategorie IUCN: NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.