Paul Janet

Paul Alexandre René Janet (wym. [p ɔ l ʒ a n ɛ ]; ur. 30 kwietnia 1823 w Paryżu, zm. 4 października 1899 tamże) – francuski filozof.

Życiorys

Był profesorem filozofii moralnej w Bourges (1845–1848) i Strasburgu (1848–1857). Następnie uczył logiki w Lycée Louis-le-Grand w Paryżu (1857–1864). W 1864 objął katedrę filozofii na Uniwersytecie Paryskim oraz został wybrany na członka Akademii Nauk Moralnych i Politycznych. Był zwolennikiem filozofii Victora Cousina, jego interpretacji filozofii Hegla i spirytualizmu.

Jego imieniem nazwano wysepkę na Antarktydzie.

Les causes finales. 1876.
Le cerveau et la pensée. 1867.
La crise philosophique. MM. Taine, Renan, Littré et Vacherot. 1865.
Éléments de morale. 1870.
Essai sur la dialectique dans Platon et dans Hegel. 2. Aufl. 1860.
La famille. Leçons de philosophie morale. 10. Aufl. 1873.
Histoire de la science politique dans ses rapports avec la morale. 3. Aufl. 1886 (2 Bde.).
- wyd. pl: Historja doktryn politycznych, 1923,
Les maitres de la pensée moderne. 1883.
Le matérialisme contemporain en Allemagne. 3. Aufl. 1878 (deutsch, Leipzig 1885)
La morale. 1874.
Les origines du socialisme contemporain. 1883.
Philosophie de la Révolution francaise. 1875.
Philosophie du bonheur. 4. Aufl. 1873.
La philosophie française contemporaine. 1879.
Les problèmes du XIX. siècle. 1872.
Saint-Simon et le Saint-Simonisme. Germer Baillière, Paris 1878.
Traité élémentaire dephilosophie. 4. Aufl. 1884.
Victor Cousin et son Œuvre. Calmann Lévy, Paris 1885.