Delikatna bylina o cienkim, płożącym się i rozgałęziającym się kłączu. Wyrastają z niego nierozgałęzione (rzadziej rozgałęziające się u nasady) łodygi, nagie, wzniesione, czasem podnoszące się lub płożące o długości 5–25 cm.
Pojedyncze lub w kilkukwiatowych pęczkach na szczycie pędów, rzadziej w kątach liści, długoszypułkowe. Korona lejkowata, z łatkami równej długości jak rurka, jasnoniebieska do białej. Pręciki wolne, schowane w rurce, z pylnikami podobnej długości do nitek. Zalążnia trój-, rzadko dwukomorowa, zwieńczona mięsistym miodnikiem i nitkowatą szyjką słupka i znamieniem.
Torebki zwisające, pękające nieregularnie u nasady. Zawierają 10–16 dużych nasion.
Systematyka
Pozycja systematyczna
Gatunek reprezentuje monotypowy rodzaj Peracarpa J. D. Hooker et T. Thomson, J. Proc. Linn. Soc., Bot. 2: 26. 1858. Należy do rodziny dzwonkowatychCampanulaceae i klasyfikowany jest w jej obrębie do podrodziny Campanuloideae.
Przypisy
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2022-01-01](ang.).
1234K. Kubitzki (red.):The Families and Genera of Vascular Plants. VIII. Flowering Plants. Eudicots.Berlin, Heidelberg, New York:Springer-Verlag,2007,s.43. ISBN978-3-540-31050-1.
↑Genus Peracarpa Hook. f. & Thomson.[w:] Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [on-line].USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System.[dostęp 2022-01-01].