Peroksydazy (EC 1.11.1.-) – grupa enzymów należących do klasy oksydoreduktaz, katalizujących reakcje utleniania różnych związków z wykorzystaniem nadtlenku wodoru lub innych nadtlenków jako akceptorów elektronów.
Peroksydazy dzieli się na hemowe i niehemowe; enzymy hemowe stanowią większość poznanych peroksydaz. Peroksydazy hemowe zawierają hem w centrum aktywnym. Do peroksydaz niehemowych należą m.in. peroksydazy glutationowe oraz peroksyredoksyny, wykorzystujące w katalizie odpowiednio reszty selenocysteiny lub cysteiny oraz reszty cysteiny. Nie wszystkie peroksydazy glutationowe są jednak selenoenzymami.
Peroksydazy występują powszechnie u roślin, zwierząt, grzybów i bakterii. Uczestniczą m.in. w metabolizmie nadtlenków, regulacji stężenia reaktywnych form tlenu, procesach obronnych oraz biosyntezie i przemianach składników ściany komórkowej roślin. Poszczególne peroksydazy uczestniczą również w biosyntezie ligniny u roślin oraz hormonów tarczycy u kręgowców.
U ssaków niektóre peroksydazy odgrywają istotną rolę w odpowiedzi odpornościowej. Mieloperoksydaza, występująca obficie w neutrofilach, katalizuje reakcję nadtlenku wodoru z jonami chlorkowymi, w wyniku której powstaje kwas podchlorawy o działaniu przeciwdrobnoustrojowym.
Do peroksydaz należą między innymi:
Peroksydazy glutationowe i peroksydazy askorbinianowe uczestniczą w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym. Peroksydaza askorbinianowa jest jednym z głównych enzymów usuwających nadtlenek wodoru w komórkach roślinnych.