Lotopałanka

Etymologia

• Petaurus: gr. πεταυρον petauron ‘trampolina, skakać’, od πεταυριστης petauristēs ‘akrobata, balansista’ .
• Ptilotus: gr. πτιλωτος ptilōtos ‘skrzydlaty’. Gatunek typowy: Fischer wymienił dwa gatunki – Petaurus australis G.K. Shaw, 1791 i Sciurus Petaurus norfolcensis Kerr, 1792 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Petaurus australis G.K. Shaw, 1791.
• Belidea i Belideus (Belidens): gr. βελος belos, βελεος beleos ‘strzała, oszczep’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Didelphys sciurea G.K. Shaw, 1794 (= Sciurus (Petaurus) norfolcensis Kerr, 1792).
• Xenochirus: gr. ξενος xenos ‘dziwny, niezwykły”’; χειρ kheir, χειρος kheiros ‘dłoń’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Didelphys sciurea G.K. Shaw, 1794 (= Sciurus (Petaurus) norfolcensis Kerr, 1792).
• Petaurella: rodzaj Petaurus Shaw, 1791; łac. przyrostek zdrabniający -ella. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Petaurus (Belideus) breviceps Waterhouse, 1838.
• Petaurula: rodzaj Petaurus Shaw, 1791; łac. przyrostek zdrabniający -ula. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Petaurus breviceps var. papuanus O. Thomas, 1888.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Grafika	Gatunek	Autor i rok opisu	Nazwa zwyczajowa	Podgatunki	Rozmieszczenie geograficzne	Podstawowe wymiary	Status IUCN
	Petaurus australis	G.K. Shaw, 1791	lotopałanka żółtobrzucha	gatunek monotypowy	endemit Australii: północno-wschodni Queensland, nieregularnie na południe wzdłuż wybrzeża przez Nową Południową Walię do granicy Wiktorii z Australią Południową	DC: 24–31 cm DO: 38–47 cm MC: 435–725 g	VU
	Petaurus abidi	A.C. Ziegler, 1981	lotopałanka północna	gatunek monotypowy	endemit Papui-Nowej Gwinei: góry Torricelli, na górze Somoro i jej okolicach; zakres wysokości: 300–1200 m n.p.m.	DC: 25–28 cm DO: 35–38 cm MC: 228–332 g	CR
	Petaurus biacensis	Ulmer, 1940	lotopałanka wyspowa	gatunek monotypowy	endemit Indonezji: północno-zachodnia Nowa Gwinea (wyspy Zatoka Cenderawasih (Supiori, Biak i Owi))	DC: 14–15 cm DO: 14–18 cm MC: 88–100 g	LC
	Petaurus breviceps	G.R. Waterhouse, 1838	lotopałanka karłowata	gatunek monotypowy	endemit Australii: na wschód od Wielkich Gór Wododziałowych od południowo-wschodniego Queenslandu (północne Brisbane) do wschodniej Wiktorii	DC: 15,5–17,5 cm DO: 14,2–22 cm MC: 95–155 g	LC
	Petaurus ariel	(J. Gould, 1842)		gatunek monotypowy	endemit Australii: Australia Zachodnia (wybrzeże Kimberley) na wschód do zachodniego Queenslandu (Lawn Hill), wraz z niektórymi wyspami	DC: 14–21 cm DO: 16,1–23 cm MC: 78–159 g	NE
	Petaurus notatus	W.C.H. Peters, 1859		gatunek monotypowy	endemit Australii: północne Queensland na południe do Australii Południowej; prawdopodobnie introdukowany na Tasmanię	DC: 17,5–23 cm DO: 17,5–23 cm MC: 75–147 g	NE
	Petaurus papuanus	O. Thomas, 1888		gatunek monotypowy	Indonezja i Papua-Nowa Gwinea (północne i środkowe Moluki, Nowa Gwinea i Archipelag Bismarcka); zakres wysokości: 0–3000 m n.p.m.	DC: 17,5–23 cm DO: 17,5–23 cm MC: 75–147 g	NE
	Petaurus norfolcensis	Kerr, 1792	lotopałanka pośrednia	gatunek monotypowy	endemit Australii: północny Queensland do środkowej Wiktorii, wraz z wyspą Ricketts i Wielką Wyspą Piaszczystą; kilka zapisów z południowo-wschodniej Australii Południowej (Western Flat i Bordertown; zakres wysokości: poniżej 300 m n.p.m.	DC: 18–24 cm DO: 22–30 cm MC: 173–300 g	LC
	Petaurus gracilis	(De Vis, 1883)	lotopałanka hebanowa	gatunek monotypowy	endemit Australii: przybrzeżny północno-wschodni Queensland od rzeki Hull w pobliżu Tully na południe do rzeki Ollera Creek	DC: 22–27 cm DO: 30–39 cm MC: 310–500 g	EN

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski,  VU  – gatunek narażony,  EN  – gatunek zagrożony,  CR  – gatunek krytycznie zagrożony, ;  NE  – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.