Peter Bichsel

Peter Bichsel (ur. 24 marca 1935 w Lucernie, Szwajcaria, zm. 15 marca 2025 w Zuchwil) – szwajcarski pisarz.

Życiorys

Syn rzemieślnika, dorastał w Lucernie, następnie od 1941 roku w Olten. W Solurze odebrał wykształcenie jako nauczyciel nauczania początkowego. W roku 1956 ożenił się z aktorką Therese Spörri (zmarła 2005), miał córkę i syna. Do 1968 roku pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej, następnie jako osobisty doradca jednego z członków Szwajcarskiej Rady Związkowej – Wililego Ritscharda. Był również blisko zaprzyjaźniony z Maxem Frischem. Mieszkał w Bellach, niedaleko Solury w Szwajcarii.

Od 1985 był członkiem Akademii Sztuki w Berlinie i korespondencyjnym członkiem Niemieckiej Akademii Języka i Literatury. Na początku lat 1990. prowadził wykłady w Nowym Jorku.

Był laureatem wielu nagród, m.in. Nagrody Grupy 47 (1965), Nagrody Gottfrieda Kellera (1999), Literackiej Nagrody miasta Solura (2011), Wielkiej Nagrody Schillera (2012).

Zobacz kolekcję cytatów pisarza w Wikicytatach

Dzieła

Bichsel już przed rokiem 1960 publikował swoje wiersze i prozę w szwajcarskich gazetach, po 1968 w stałych rubrykach. Niektóre zbiory jego felietonów ukazały się w formie książek. Jest autorem wierszy, opowiadań, esejów i jednej powieści Die Jahreszeiten.

• Versuche über Gino (1960)
• Eigentlich möchte Frau Blum den Milchmann kennenlernen (1964)
• Die Jahreszeiten (1967)
• Kindergeschichten (1969)
• Des Schweizers Schweiz (1969)
• Inhaltsangabe der Langeweile (Hörspiel, 1971)
• Geschichten zur falschen Zeit (Kolumnen, 1979)
• Der Leser – das Erzählen. Frankfurter Poetik-Vorlesungen (1982)
• Schulmeistereien (Reden und Aufsätze, 1985)
• Der Busant – von Trinkern, Polizisten und der chönen Magelone (1985)
• Irgendwo anderswo – Kolumnen 1980–1985 (1986)
• Möchten Sie Mozart gewesen sein? Meditation zu Mozarts Credo-Messe KV 257. Predigt für die andern: eine Rede für Fernsehprediger (1990)
• Im Gegenteil – Kolumnen 1986–1990 (1990)
• Zur Stadt Paris – Geschichten (1993)
• Gegen unseren Briefträger konnte man nichts machen. Kolumnen 1990–1994 (1995)
• Die Totaldemokraten – Aufsätze über die Schweiz (1998)
• Cherubin Hammer und Cherubin Hammer (1999)
• Alles von mir gelernt – Kolumnen 1995–1999 (2000)
• Eisenbahnfahren (2002)
• Doktor Schleyers isabellenfarbige Winterschule. Kolumnen 2000–2002 (2003)
• Das süsse Gift der Buchstaben: Reden zur Literatur (2004)
• Wo wir wohnen – Geschichten (2004)
• Cherubin Hammer und Cherubin Hammer (2005)
• Kolumnen, Kolumnen (2005)

Przypisy