Kustrzebka brunatna (Legaliana badia) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa |
kustrzebniaki |
| Nazwa systematyczna | |
| Pezizomycetes O.E. Erikss. & Winka Myconet (Umeå) 1(1): 8 (1997) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Peziza Dill. ex Fr. 1822 | |
Kustrzebniaki (Pezizomycetes O.E. Erikss. & Winka) – klasa grzybów z typu workowców (Ascomycota).
Kustrzebniaki charakteryzują się askokarpami z workami wyposażonymi w wieko (operculum), stąd określane są czasem – w nawiązaniu do wcześniejszych ujęć systematycznych – jako „operculate Discomycetes”. Należy zaznaczyć, że choć ta cecha jest ważnym wyróżnikiem tej klasy, to u niektórych rodzajów operculum zaniknęło. Taksony takie przyporządkowano do Pezizomycetes na podstawie filogenetycznych badań molekularnych.
Podstawowym typem askokarpu u Pezizomycetes są apotecja. Mają one wielkość od kilku milimetrów do około 20 centymetrów i mogą być siedzące lub z trzonem. Często są silnie zabarwione, zwłaszcza powierzchnia hymenialna. Dzięki pigmentom karotenoidowym i innym mają bardzo zróżnicowaną gamę kolorów, po czarny włącznie. U niektórych rodzajów o silnie zredukowanej budowie (np. Ascodesmis) apotecja są zredukowane. Jeszcze bardziej zredukowane formy występują u Eleutherascus i Monascella, u których pojedyncze worki powstają na strzępkach lub w skupiskach na niewyspecjalizowanych strzępkach. U niektórych gatunków występują klejstotecja.
Klasę Pezizomycetes utworzyli Ove Erik Eriksson i Katarina Winka. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Peziza Dill. ex Fr. 1822:
Pezizomycetes cl. nov. O.E. Erikss. & Winka
- Holotypus: Pezizales C. Bessey
- Ascomata: apothecia vel cleistothecia. Asci operculati vel pseudoprototunicati.
- Characteres moleculares (SSU rRNA): 10-1 253a:g. 13 377g:u (exc. g in Glaziella). 23-2/23-5 704?:c (exc. a in Barssia, gap in Helvella). 23' 971-:u (exc. gap in Cookeina, Urnula). 37 1255u:a.
Według kodeksu Index Fungorum bazującego na CABI databases do Pezizomycetes należą: