Phalacrocorax

Phalacrocorax
Brisson, 1760
Ilustracja
Kormoran srokaty (P. varius)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

głuptakowe

Podrząd

głuptakowce

Rodzina

kormorany

Rodzaj

Phalacrocorax

Typ nomenklatoryczny

Pelecanus carbo Linnaeus, 1758

Gatunki

11 gatunków – zobacz opis w tekście

Phalacrocorax – rodzaj ptaków z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce, Eurazji, Australazji i Ameryce Północnej.

Morfologia

Długość ciała 55–100 cm, rozpiętość skrzydeł 91–160 cm; masa ciała 520–4062 g.

Systematyka

Etymologia

  • Phalacrocorax: łac. phalacrocorax, phalacrocoracis „kormoran”, od gr. φαλακροκοραξ phalakrokorax, φαλακροκορακος phalakrokorakos „kormoran”, od φαλακρος phalakros „łysy”, od φαλος phalos „biały”; ακρος akros „najwyższy”; κοραξ korax, κορακος korakos „kruk”, od κρωζω krōzō „krakać”.
  • Carbo: epitet gatunkowy Pelecanus carbo Linnaeus, 1758; łac. carbo, carbonis „węgiel drzewny” (tj. czarny). Gatunek typowy: Pelecanus carbo Linnaeus, 1758.
  • Halieus: gr. ἁλιευς halieus „rybak”, od ἁλιευω halieuō „łowić”, od ἁλς hals, ἁλος halos „morze”. Gatunek typowy: Halieus leucogaster Meyen, 1833 (= Pelecanus sinensis Shaw, 1801).
  • Carbonarius: wariant nazwy rodzaju Carbo Lacépède, 1799. Nazwa zastępcza dla Carbo Lacépède, 1799.
  • Hydrocorax: gr. ὑδρο- hudro- „wodny”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”; κοραξ korax, κορακος korakos „kruk”, od κρωζω krōzō „krakać”. Gatunek typowy: Pelecanus carbo Linnaeus, 1758; młodszy homonim Hydrocorax Brisson, 1760 (Bucerotidae).
  • Cormoranus: fr. Cormoran „kormoran”. Gatunek typowy: Pelecanus carbo Linnaeus, 1758.
  • Graucalus: gr. γραυκαλος graukalos ptak w kolorze popiołu wspomniany przez Hezychiusza, dalej niezidentyfikowany. Gatunek typowy: Pelecanus carbo Linnaeus, 1758.
  • Ecmeles: gr. εκμελης ekmelēs „dysharmoniczny, niezgodny”, od εκ ek, εξ ex „bez”; μελος melos „melodia”. Nowa nazwa dla Hydrocorax Vieillot, 1816.
  • Hypoleucus: gr. ὑπο hupo „pod, poniżej”; λευκος leukos „biały”. Gatunek typowy: Pelecanus varius J.F. Gmelin, 1789.
  • Stictocarbo: gr. στικτος stiktos „cętkowany, kropkowany”, od στιζω stizō „tatuować”; rodzaj Carbo Lacépède, 1799. Gatunek typowy: Pelecanus punctatus Sparrman, 1786.
  • Enygrotheres: gr. ενυγρος enugros „wodny”; -θηρας -thēras „łowca”, od θηραω thēraō „polować”, od θηρ thēr, θηρος thēros „bestia, zwierzę”. Nowa nazwa dla Stictocarbo Bonaparte, 1855 ze względu na puryzm.
  • Mesocarbo: gr. μεσος mesos „środek, pośredni”; rodzaj Carbo Lacépède, 1799. Gatunek typowy: Carbo sulcirostris von Brandt, 1837.
  • Botaurites: rodzaj Botaurus Stephens, 1819 (bąk); gr. -ιτης -itēs „przypominający”, od ειδος eidos „wygląd”. Gatunek typowy: †Botaurites avitus Ammon, 1918.
  • Anacarbo: gr. ανα ana „znowu, ponownie”; rodzaj Carbo Lacépède, 1799. Gatunek typowy: Graculus neglectus Wahlberg, 1855.
  • Pseudocarbo: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Carbo Lacépède, 1799. Gatunek typowy: Pelecanus capensis Sparrmann, 1788.
  • Oligocorax: gr. ολιγος oligos „mały”; κοραξ korax, κορακος korakos „kruk”. Gatunek typowy: †Oligocorax littoralis Lambrecht, 1933.
  • Paracorax: gr. παρα para „blisko, przed”; rodzaj Phalacrocorax Brisson, 1760. Gatunek typowy: †Phalacrocorax destefanii Regalia, 1902.
  • Pliocarbo: gr. πλειων pleiōn „więcej”, wyższa forma od πολυς polus „dużo”; rodzaj Carbo Lacépède, 1799. Gatunek typowy: †Pliocarbo longipes Tugarinov, 1940.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: