 Żylak promienisty (Phlebia radiata) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
żylak |
| Nazwa systematyczna | |
| Phlebia (Fr.) Syst. mycol. (Lundae) 1: 426 (1821) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Phlebia radiata Fr. 1821 | |
Phlebia Fr. (żylak) – rodzaj grzybów z rodziny strocznikowatych (Meruliaceae).
Grzyby kortycjoidalne o owocniku rozpostartym, rzadko siedzącym, o konsystencji w stanie świeżym od skórzastej do galaretowatej, po wyschnięciu błoniastej i dość twardej. Hymenofor gładki, grudkowaty, poroidalny, merulioidalny lub odontoidalny. System strzępkowy monomityczny, rzadko dimityczny, strzępki z reguły ze sprzążkami (nieliczne gatunki ze strzępkami generatywnymi septowanymi bez sprzążek), osadzone w galaretowatej substancji. Czasami występują cystydy. Podstawki zwykle wąsko maczugowate, tworzące gęstą palisadę, z przegrodami trudnymi do odróżnienia z powodu galaretowatej substancji. Bazydiospory allantoidalne do elipsoidalnych, gładkie, cienkościenne, nieamyloidalne, niecyjanofilne.
Phlebia, według danych molekularnych Larssona i in. (2004), jest ściśle powiązana z Phlebiella, Mycoacia i Mycoaciella, wszystkie te rodzaje mają między innymi wspólne cechy: owocnik o konsystencji od galaretowatej do rogowej, wąsko maczugowate podstawki tworzące gęstą palisadę i małe, nieamyloidalne bazydiospory. Wszystkie te rodzaje tworzą klad z innymi gatunkami Hyphoderma, Ceriporia, Gloeoporus, Ceraceomyces i Byssomerulius. Wiele gatunków Phlebia tworzy hymenofor odontoidalny do hydnoidalnego, struktury podporowe w hymenium oraz mniej lub bardziej zesklerowaciałe strzępki generatywne.
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Meruliaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Phlebia utworzył Elias Fries w 1821 r. Gatunkiem typowym jest Phlebia radiata Fr. 1821. Synonimy naukowe: Caloporia P. Karst., Caloporus P. Karst., Jacksonomyces Jülich, Merulius Fr., Ricnophora Pers., Trabecularia Bonord. Polską nazwę podał Franciszek Błoński w 1896 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki opisywane były też jako płaskosz, stroczek, stroszek i strocznik.
Gatunki występujące w Polsce:
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody i innych.
