Photiomantis

	Photiomantis
	Toledo Piza, 1968
	; Photiomantis nigrolineata
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	modliszki
Podrząd	Eumantodea
Infrarząd	Schizomantodea
Parworząd	Artimantodea
(bez rangi)	Amerimantodea
Nadrodzina	Acanthopoidea
Rodzina	Photinaidae
Podrodzina	Photiomantinae; Rivera et Svenson, 2016
Plemię	Photiomantini; Rivera et Svenson, 2016
Rodzaj	Photiomantis
	Typ nomenklatoryczny
	Photiomantis silvai Toledo Piza, 1968
Synonimy
	Colombiella Kocak et Kemal, 2008; Lombardoa Özdikmen, 2008; Margaromantis Toledo Piza, 1982; Rehniella Lombardo, 1999;
	Colombiella Kocak et Kemal, 2008; Lombardoa Özdikmen, 2008; Margaromantis Toledo Piza, 1982; Rehniella Lombardo, 1999;
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Photiomantis – rodzaj modliszek z rodziny Photinaidae, jedyny z monotypowej podrodziny Photiomantinae. Obejmuje trzy opisane gatunki. Wszystkie są endemitami północno-wschodniej Brazylii.

Morfologia

Modliszki nie przekraczające 70 mm długości ciała.

Silnie spłaszczona głowa odznacza się dużą, półtorakrotnie szerszą niż dłuższą dolną częścią czoła ze spiczastym kątem górnym, wydłużonymi w widoku bocznym oczami złożonymi, a także nabrzmiałościami okołoocznymi zredukowanymi do postaci drobnych, słabo dostrzegalnych wyniosłości.

Chwytne odnóże przedniej pary ma na biodrze kolce niewielkie, stożkowate i rozmieszczone w pojedynczym, dobrze zaznaczonym szeregu wzdłuż krawędzi grzbietowej – na krawędzi brzusznej biodra wyraźnych kolców brak.

Przysadki odwłokowe są krótsze niż połowa długości odwłoka. U samca pośrodku spodniej powierzchni płytki subgenitalnej nie występuje błyszcząca, czarna kropka. Genitalia samca cechują się całkowicie zesklerotyzowanymi fallomerami. Fallomer brzuszny charakteryzuje się obecnością płaskiego, tępego wyrostka (płata) w nasadowej części krawędzi prawej, nie odbiegającego teksturą i stopniem sklerotyzacji od jego pozostałej części. Apofiza falloidalna jest zakrzywiona i na szczycie zaostrzona.

Ekologia i występowanie

Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainę neotropikalną. Wszystkie gatunki są endemitami północno-wschodniej Brazylii. Zasiedlają półpustynne formacje o wykształconej porze suchej i deszczowej.

Taksonomia

Rodzaj ten wprowadzony został w 1968 roku przez Salvadora de Toledo Pizę(inne języki) na łamach „Revista de Agricultura (Piracicaba)”. Gatunkiem typowym została opisana w tej samej publikacji P. silvai, którą w 2015 roku Antonio Agudelo i Julio Rivera zsynonimizowali z Metriomantis planicephala. W 1995 roku P.S. Terra zsynonimizował Photiomantis z Photinella(inne języki). W 1999 roku Francesco Lombardo utworzył dla Metriomantis planicephala nowy rodzaj Rheniella, nazwany na cześć autora opisów gatunku – Jamesa A.G. Rehna(inne języki). Nazwa ta okazała się jednak młodszym homonimem, w związku z czym w 2008 roku niezależnie Hüseyin Özdikmen(inne języki) zaproponował zastąpienie jej nazwą Lombardoa, a Ahmet Ömer Koçak(inne języki) i Muhabbet Kemal(inne języki) zaproponowali zastąpienie jej nazwą Colombiella. W 1982 roku Piza opisał gatunek i rodzaj Margaromantis margaritaria. W 2010 roku Rivera zsynonimizował ów gatunek z Metriomantis planicephala, tworząc kombinację Margaromantis planicephala, czyniąc Rheniella, Lombardoa i Colombiella synonimami Margaromantis. W 2015 roku Agudelo i Rivera przywrócili rodzaj Photiomantis, synonimizując z nim nazwy: Margaromantis, Rheniella, Lombardoa i Colombiella.

Takson ten klasyfikowany był najczęściej blisko podobnej wyglądem Photina. W systemie Reinharda Ehrmanna(inne języki) i Rogera Roya(inne języki) z 2002 roku oznaczało to umieszczenie go w plemieniu Photinaini(inne języki) w obrębie Photinainae. W 2016 roku Julio Rivera i Gavin J. Svenson(inne języki) jako pierwsi uwzględnili go w molekularnej analizie filogenetycznej. Na podstawie jej wyników wyróżniono dla Photiomantis nową, monotypową podrodzinę Photiomantinae w obrębie rodziny Photinaidae. Klasyfikację tę podtrzymano w uwzględniającym także dane morfologiczne systemie Christiana J. Schwarza(inne języki) i Roya z 2019 roku.

Do rodzaju należą trzy opisane gatunki:

Photiomantis glauca (Rehn, 1920)
Photiomantis nigrolineata (Menezes et Bravo, 2015)
Photiomantis planicephala (Rehn, 1916)

Według wyników analizy Riviery i Svensona z 2016 roku Photiomantinae zajmują pozycję siostrzaną dla kladu obejmującego Cardiopterinae i Photinainae, natomiast Macromantinae zajmują w obrębie Photinaidae pozycję bazalną.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Julio Rivera, Gavin J. Svenson. The Neotropical ‘polymorphic earless praying mantises’ – part I: molecular phylogeny and revised higher-level systematics (Insecta: Mantodea, Acanthopoidea). „Systematic Entomology”. 41, s. 607–649, 2016.
1 2 3 4 Christian J. Schwarz, Roger Roy. The systematics of Mantodea revisited: an updated classification incorporating multiple data sources (Insecta: Dictyoptera). „Annales de la Société entomologique de France (N.S.)”. 55 (2), s. 101–196, 2019. DOI: 10.1080/00379271.2018.1556567.
↑ Salvador de Toledo Piza Júnior. Nova Photininae Brasileira (Mantidae). „Revista de Agricultura”. 43 (2), s. 49–50, 1968.
1 2 3 Daniel Otte, Lauren Spearman, Martin B.D. Stiewe, David C. Eades: genus Photiomantis Toledo Piza, 1968. [w:] Mantodea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2024-12-29].
1 2 Antonio A. Agudelo, Julio Rivera. Some taxonomic and nomenclatural changes in American Mantodea (Insecta, Dictyoptera)—Part I. „Zootaxa”. 3936 (3), s. 335–356, 2015. Magnolia Press. DOI: 10.11646/zootaxa.3936.3.2.
↑ P.S. Terra. Revisão Sistemática dos Géneros de Louva-a-Deus da Região Neotropical. (Mantodea). „Revista Brasileira de Entomologia”. 39, s. 13–94, 1995.
↑ Francesco Lombardo. Remarks on the genus Metriomantis Saussure & Zehntner and descriptions of two new species and a new genus: Rehniella gen. n. (Insecta: Mantodea). „Revue Suisse de Zoologie”. 106, s. 393–405, 1999.
↑ Hüseyin Özdikmen. A substitute name for Rehniella Lombardo, 1999 (Mantodea: Mantidae). „Munis Entomology and Zoology”. 3 (2), s. 765–766, 2008.
↑ Ahmet Ömer Koçak, Muhabbet Kemal. (Dictyoptera: Mantidae). Two replacement names in the genus group taxa of Dictyoptera from Colombia and Arabian Peninsula. „Centre for Entomological Studies Ankara, Miscellaneous Papers”. 145, s. 8–9, 2008.
↑ Salvador de Toledo Piza Júnior. A mantid new to Pernambuco (Mantodea, Mantidae, Eremiaphilinae) Margaromantis margaritaria, new taxa, Brazil. „Ecossistema”. 7 (1), s. 98, 1982.
↑ Julio Rivera. Lost and Found: Rediscovery of the genus Margaromantis Piza, 1982 and the consequential nomenclatural changes in the genus Colombiella Koçak & Kemal, 2008 (Mantodea: Mantidae, Photinainae). „Zootaxa”. 2529, s. 65–68, 2010.
↑ Reinhard Ehrmann: Mantodea – Gottesanbeterinnen der Welt. Münster: Natur und Tier Verlag GmbH, 2002.

[rs16-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Julio Rivera, Gavin J. Svenson. The Neotropical ‘polymorphic earless praying mantises’ – part I: molecular phylogeny and revised higher-level systematics (Insecta: Mantodea, Acanthopoidea). „Systematic Entomology”. 41, s. 607–649, 2016.

[SchwarzRoy-2] 1 2 3 4 Christian J. Schwarz, Roger Roy. The systematics of Mantodea revisited: an updated classification incorporating multiple data sources (Insecta: Dictyoptera). „Annales de la Société entomologique de France (N.S.)”. 55 (2), s. 101–196, 2019. DOI: 10.1080/00379271.2018.1556567.

[Piza68-3] Salvador de Toledo Piza Júnior. Nova Photininae Brasileira (Mantidae). „Revista de Agricultura”. 43 (2), s. 49–50, 1968.

[msf-4] 1 2 3 Daniel Otte, Lauren Spearman, Martin B.D. Stiewe, David C. Eades: genus Photiomantis Toledo Piza, 1968. [w:] Mantodea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2024-12-29].

[ar15-5] 1 2 Antonio A. Agudelo, Julio Rivera. Some taxonomic and nomenclatural changes in American Mantodea (Insecta, Dictyoptera)—Part I. „Zootaxa”. 3936 (3), s. 335–356, 2015. Magnolia Press. DOI: 10.11646/zootaxa.3936.3.2.

[Terra-6] P.S. Terra. Revisão Sistemática dos Géneros de Louva-a-Deus da Região Neotropical. (Mantodea). „Revista Brasileira de Entomologia”. 39, s. 13–94, 1995.

[Lombardo-7] Francesco Lombardo. Remarks on the genus Metriomantis Saussure & Zehntner and descriptions of two new species and a new genus: Rehniella gen. n. (Insecta: Mantodea). „Revue Suisse de Zoologie”. 106, s. 393–405, 1999.

[Özdikmen-8] Hüseyin Özdikmen. A substitute name for Rehniella Lombardo, 1999 (Mantodea: Mantidae). „Munis Entomology and Zoology”. 3 (2), s. 765–766, 2008.

[kk08-9] Ahmet Ömer Koçak, Muhabbet Kemal. (Dictyoptera: Mantidae). Two replacement names in the genus group taxa of Dictyoptera from Colombia and Arabian Peninsula. „Centre for Entomological Studies Ankara, Miscellaneous Papers”. 145, s. 8–9, 2008.

[Piza82-10] Salvador de Toledo Piza Júnior. A mantid new to Pernambuco (Mantodea, Mantidae, Eremiaphilinae) Margaromantis margaritaria, new taxa, Brazil. „Ecossistema”. 7 (1), s. 98, 1982.

[Rivera10-11] Julio Rivera. Lost and Found: Rediscovery of the genus Margaromantis Piza, 1982 and the consequential nomenclatural changes in the genus Colombiella Koçak & Kemal, 2008 (Mantodea: Mantidae, Photinainae). „Zootaxa”. 2529, s. 65–68, 2010.

[er02-12] Reinhard Ehrmann: Mantodea – Gottesanbeterinnen der Welt. Münster: Natur und Tier Verlag GmbH, 2002.