PhotoCD
 | |
 Spodnia powierzchnia płyty kompaktowej | |
| Typ nośnika | |
|---|---|
| Data premiery |
1991 |
| Pojemność |
100 zdjęć w rozdzielczości 2048 × 3072 |
| Metoda odczytu |
Laser półprzewodnikowy o długości fali ok. 780 nm |
| Metoda zapisu |
Tłoczenie na podstawie szklanego wzorca; laser półprzewodnikowy o długości fali ok. 780 nm |
| Standard | |
| Opracowany przez | |
| Wykorzystanie |
Przechowywanie zdjęć i treści multimedialnych |
| Wymiary nośnika |
⌀ 120 mm |
| Masa |
14,1 – 33 g |
Photo CD (PCD) – standard cyfrowego zapisu fotografii opracowany przez firmę Kodak w 1991 roku. System ten opiera się na formacie plików ImagePac, który zamiast pojedynczego obrazu przechowuje zestaw tych samych ujęć w różnych rozdzielczościach (tzw. piramida obrazu).
Dane zapisywane są w dedykowanej przestrzeni barwnej PhotoYCC. Standard obsługuje wielosesyjność, co pozwala na dodawanie nowych zdjęć do nośnika w różnym czasie, aż do jego całkowitego zapełnienia.
Struktura ImagePac
Format ImagePac został zaprojektowany tak, aby urządzenia o różnej mocy obliczeniowej (od odtwarzaczy TV po stacje graficzne) mogły szybko odczytać potrzebny rozmiar zdjęcia bez konieczności kosztownego skalowania. Standardowy plik zawiera sześć poziomów rozdzielczości:
| Nazwa | Rozdzielczość | Nieskompresowane - rozmiar | Przeznaczenie | Liczba zdjęć (650 MB) | |
|---|---|---|---|---|---|
| (px × px) | (Mpx) | (MB) | |||
| Base/16 | 128 × 192 | 0.025 | 0.07 | Podgląd (index do wydruku, miniatura) | 16000 |
| Base/4 | 256 × 384 | 0.098 | 0.28 | Sieć | 4000 |
| Base | 512 × 768 | 0.393 | 1.13 | Ekran komputerowy, TV, Sieć | 1000 |
| 4 Base | 1024 × 1536 | 1.573 | 4.50 | HDTV ekran | 370 |
| 16 Base | 2048 × 3072 | 6.291 | 18.00 | Wydruk do ok. 20 x 30 cm | 100 |
| 64 Base | 4096 × 6144 | 25.166 | 72.00 | Profesjonalny wydruk, przed-prasą, archiwizacja (opcjonalnie) | 25 |
Wersje standardu
System Photo CD obejmował rodzinę wyspecjalizowanych formatów, z których każdy był przeznaczony do innych zastosowań – od profesjonalnej fotografii po medycynę i katalogi handlowe:
- Kodak Photo CD Master – podstawowy „cyfrowy negatyw” przeznaczony dla filmów małoobrazkowych (35 mm). Plik ImagePac na tej płycie jest ograniczony do pięciu poziomów rozdzielczości (maksymalnie 16 Base, czyli 2048 × 3072 piksele).
- Kodak Pro Photo CD Master – profesjonalny „cyfrowy negatyw” obsługujący większe formaty filmu poza 35 mm. Dopiero ten standard oferuje najwyższą rozdzielczość skanowania (szósty poziom 64 Base, 4096 × 6144 piksele) oraz dodatkowe funkcje zabezpieczeń i informacji o prawach autorskich.
Oprócz formatów „Master”, służących do archiwizacji negatywów, Kodak opracował formaty użytkowe:
- Kodak Photo CD Portfolio – przeznaczony do tworzenia interaktywnych prezentacji. Pozwala na zapis do 800 obrazów lub 1 godziny dźwięku (albo ich kombinacji) wraz z opcjonalnym tekstem i grafiką. Płyty te mogły być tworzone z istniejących dysków Master lub bezpośrednio na komputerze.
- Kodak Photo CD Catalog – format zoptymalizowany pod kątem dystrybucji dużej liczby zdjęć (np. katalogów produktów). Może pomieścić ponad 6000 obrazów w niskiej rozdzielczości wraz z dedykowanym oprogramowaniem narzędziowym Kodak Browser do ich przeglądania.
- Kodak Photo CD Medical – specjalistyczny format do zapisu obrazowania medycznego (takiego jak skany CT czy MR) oraz fotografii medycznej opartej na filmie. Jest on zgodny z wieloma ówczesnymi standardami diagnostyki cyfrowej.
Wszystkie powyższe formaty są zgodne ze standardem płyt CD-ROM XA i mogą być odtwarzane w dedykowanych odtwarzaczach Photo CD, odtwarzaczach CD-i oraz napędach komputerowych obsługujących multiseryjność.
Przypisy
- ↑ John J. Larish: Photo CD: Quality Photos at Your Fingertips. Micro Publishing Press, 1993, s. 25. ISBN 978-0941845090.
- ↑ John J. Larish: Photo CD: Quality Photos at Your Fingertips. Micro Publishing Press, 1993, s. 23. ISBN 978-0941845090.