Historia miejscowości
Po II rozbiorze 1793 Rzeczypospolitej Pierszaje znalazły się na terenie Cesarstwa Rosyjskiego.
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie mińskim. Pod zaborami i w II Rzeczpospolitej siedziba w gminy Pierszaje.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskim, w gminie Pierszaje. W 1921 miejscowość liczyła:
- folwark – 114 mieszkańców, zamieszkałych w 8 budynkach, wyłącznie Polaków. 106 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 8 prawosławnego.
- wieś – 361 mieszkańców, zamieszkałych w 59 budynkach, w tym 320 Polaków i 41 Białorusinów. 348 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 13 prawosławnego.
W czerwcu 1943 r. w Iwieńcu i okolicach partyzanci z Armii Krajowej przeprowadzili skoordynowaną akcję na konwoje niemieckie kierowane na front wschodni. Po powstaniu iwienickim w lipcu i sierpniu 1943 r. Niemcy przeprowadzili odwetową operację Hermann. 19 lipca 1943 r. niemieckie SS pojawiło się w Pierszajach. Około 200-300 mieszkańców (wraz z uciekinierami z Iwieńca) pognano do wsi Borowikowszczyzna. Franciszkanie o. Achilles Puchała i o. Herman Stępień dobrowolnie przyłączyli się do aresztowanych parafian, aby towarzyszyć im w ostatnich chwilach życia. Hitlerowcy zamordowali bestialsko obu kapłanów, a mieszkańcom Pierszaj darowano życie, zamieniając wyrok śmierci na wywóz na roboty przymusowe.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
54°02′08,5″N 26°40′53,4″E/54,035694 26,681500
