| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
10 lutego 1960 |
| Data śmierci |
3 czerwca 2026 |
| Profesor doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
| Specjalność: kulturoznawstwo – orientalistyka, religioznawstwo, historia, hetytologia, kultura i języki Hetytów, historia i religie Wschodu Starożytnego, archeologia egejska | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
18 marca 1993 – literaturoznawstwo |
| Habilitacja |
28 listopada 2000 – archeologia |
| Profesura |
7 października 2010 |
Piotr Andrzej Taracha (ur. 10 lutego 1960 w Warszawie; zm. 3 czerwca 2026) – polski hetytolog, archeolog i językoznawca, profesor i dziekan Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego, przewodniczący Prezydium Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN. Jego dziedziną zainteresowań była religia hetycka, jak również język i literatura Hetytów i Hatytów.
W latach 1978–1983 studiował na Uniwersytecie Warszawskim. W 1993 uzyskał w Instytut Archeologii i Etnologii PAN stopień doktora na podstawie napisanej pod kierunkiem Bogdana Rutkowskiego pracy Broń w świecie egejskim w późnej epoce brązu. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2000 na UW, przedstawiając dzieło Substytucja i oczyszczanie: Średniohetycki rytuał substytucyjny wielkiego Tuthálijasa (CTH 448.4) i teksty pokrewne. 7 października 2010 roku otrzymał tytuł profesora. Współpracował z wieloma niemieckimi i czeskimi uniwersytetami.
Pracował także w Instytucie Archeologii i Etnologii PAN.
Pochowany na cmentarzu w Pyrach w Warszawie.