 Purchatnica piaskowa (Pisolithus arhizus) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
purchatnica |
| Nazwa systematyczna | |
| Pisolithus Alb. & Schwein. Consp. fung. (Leipzig): 82 (1805) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Pisolithus arenarius Alb. & Schwein. 1805 | |
Pisolithus Alb. & Schwein. (purchatnica) – rodzaj grzybów z rodziny tęgoskórowatych (Sclerodermataceae). W Polsce występuje jeden gatunek.
Wnętrzniaki o owocniku wyrastającym pod ziemią, lub częściowo nad ziemią. Grzyby mykoryzowe. Gatunki tego rodzaju tworzą ektomykoryzy z szerokim wachlarzem roślin drzewiastych, w tym zarówno okrytonasiennych, jak i nagonasiennych, takich jak sosnowate, mirtowate, bukowate, mimozowate, dwuskrzydłowate i czystkowate. Owocniki mają różne kształty; szeroko jajowate, poduszeczkowate, prawie kuliste lub gruszkowate z żółtawymi pasmami ryzomorfów przytwierdzających je do podłoża. Perydium jest nagie i błyszczące, początkowo białawe, ale zmieniające się w orzechowe, miodowe lub jeszcze ciemniejsze, o wyglądzie „skóry węża”. Gleba pęka na jajowate lub wielokątne perydiole z oliwkowymi, brązowymi, brodawkowatymi lub kolczastymi w stanie dojrzałym bazydiosporami.
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Sclerodermataceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Pisolithus utworzyli w 1805 r. Johannes Baptista von Albertini i Lewis David von Schweinitz. Gatunkiem typowym jest Pisolithus arenarius Alb. & Schwein. 1805. Synonimy: Durosaccum Lloyd, Endacinus Raf., Eudacnus Raf. ex Merr., Eudacnus Raf., Lycoperdodes Haller ex Kuntze, Pisocarpium Link, Polypera Pers., Polysaccum F. Desp. & DC. Polską nazwę nadał Franciszek Błoński w 1896 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten opisywany były także jako grochówka.
Niektóre gatunki:
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Nazwy polskie według Władysława Wojewody.
