Pleospora

Pleospora
Ilustracja
Cykl rozwojowy Pleospora i Stemphylium
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

wrzodniaki

Rząd

pleosporowce

Rodzina

pleosporowate

Rodzaj

pleospora

Nazwa systematyczna
Pleospora Rabenh. ex Ces. & De Not.
Comm. Soc. crittog. Ital. 1(fasc. 4): 217 (1863)
Typ nomenklatoryczny

Pleospora herbarum (Pers.) Rabenh. 1854

Pleospora Rabenh. ex Ces. & De Not. (pleospora) – rodzaj workowców z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes).

Charakterystyka

Przedstawiciele występują na całym świecie. Niektóre gatunki są saprotrofami, większość słabymi pasożytami roślin, polifagami powodującymi plamistość liści oraz owoców w przechowalniach. Najczęściej ich żywicielami są rośliny z rodziny bobowatych. Ich anamorfy dawniej zaliczano do rodzaju Stemphylium.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pleosporaceae, Pleosporales, Pleosporomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Rodzaj Pleospora utworzyli Gottlob Ludwig Rabenhorst i Vincenzo de Cesati oraz Giuseppe De Notaris w 1863 r. Polską nazwę rodzaju nadała w 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego. Gatunkiem typowym jest Pleospora herbarum (Pers.) Rabenh. 1854. Synonimy:

Gatunki występujące w Polsce

Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków według W. Mułenki i in. Autorzy zastrzegają, że jest to tylko lista wstępna, niepełna.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Index Fungorum [online] [dostęp 2017-05-09] (ang.).
  2. ↑ Joanna Marcinkowska, Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, s. 79, ISBN 978-83-09-01048-7.
  3. ↑ Rekomendacja nr 6 (2025) Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [online], 31 grudnia 2025 [dostęp 2026-05-28] (pol.).
  4. ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2017-05-09] (ang.).
  5. ↑ Takson niepewny.
  6. ↑ Wiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, s. 213–215, ISBN 978-83-89648-75-4.